Gubałówka

Gubałówka jest odwrotnością Tatr: zamiast patrzeć z dołu na szczyty, ogląda się je z naprzeciwka, z grzbietu po drugiej stronie Zakopanego. Wjazd zajmuje kilka minut, nie wymaga kondycji ani sprzętu i nie leży w parku narodowym. To sprawia, że jest to jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc w mieście — i zarazem jedno z najbardziej skomercjalizowanych. Warto wiedzieć, po co się jedzie, żeby wyjazd nie skończył się na straganach.

Kolej z 1938 roku: 299 metrów w 3,5 minuty

Kolej linowo-terenowa na Gubałówkę powstała dla Ligi Popierania Turystyki w ramach przygotowań do narciarskich mistrzostw świata FIS w 1939 roku. Budowa trwała 168 dni, a pierwsi pasażerowie wjechali 20 grudnia 1938 roku. Była drugą koleją tego typu w Polsce, po kolei na Górę Parkową w Krynicy-Zdroju.

Tor jest jednotorowy, z mijanką w połowie trasy, a po nim kursują dwa wagony połączone liną. Kolej ma ok. 1,3 km długości i pokonuje 299 m różnicy wysokości — od dolnej stacji na 822 m do górnej na ok. 1121 m n.p.m. Przejazd trwa ok. 3,5 minuty, kolej przewozi do 2000 osób na godzinę, a wagony kursują co ok. 15 minut, przy dużym ruchu niemal bez przerw.

Ostatnią pełną modernizację zakończono 15 grudnia 2001 roku. Pierwotne wagony szwajcarskiej firmy Von Roll zastąpiono nowymi, od Garaventy i Mostostalu Czechowice, z przeszklonym dachem, przez który widać Tatry już w czasie jazdy. Stary tabor nie poszedł na złom — posłużył do budowy kolei na górę Żar w Międzybrodziu Żywieckim. Operatorem są Polskie Koleje Linowe.

Panorama z wysokości ok. 1120 metrów

Gubałówka to wydłużone wzniesienie Pogórza Gubałowskiego, wznoszące się na 1120–1129 m n.p.m., między Zębem na wschodzie a Butorowym Wierchem na zachodzie. Grzbiet jest w dużej części bezleśny, więc widok jest otwarty: na pierwszym planie leży Zakopane, za nim cały łańcuch Tatr, a przy dobrej widoczności także Podhale, Pieniny, Gorce i Beskid Żywiecki, łącznie z ich słowackimi częściami.

Na szczycie stoi rzeźba „Polonia Restituta” Franciszka Masiaka, prezentowana wcześniej na wystawie światowej w Paryżu w 1937 roku, a ustawiona tu przy otwarciu kolei. Jest też żelazny krzyż postawiony przez Tytusa Chałubińskiego na pamiątkę pojednania z Kazimierzem Krzywickim — często błędnie łączony z epidemią cholery. Z daleka widać 102-metrowy maszt nadajnika RTON Gubałówka.

Panorama zależy od pogody bardziej niż cokolwiek innego. Tatry potrafią schować się w chmurach na cały dzień, a z grzbietu widać wtedy głównie miasto. Lepiej sprawdzić widoczność na kamerach rano i wjechać, kiedy szczyty są odsłonięte, zamiast kupować bilet w ciemno.

Ceny biletów w 2026 roku

PKL stosuje sezonowy cennik i różne ceny w zależności od kanału sprzedaży — online jest taniej o 3–5 zł. W sezonie niskim, od 1 października do 18 grudnia 2026 roku, bilet góra–dół kosztuje 37 zł normalny i 29 zł ulgowy w sklepie internetowym, a w kasie i biletomatach 42 zł i 34 zł. W jedną stronę: 29 i 24 zł online, 34 i 27 zł w kasie. Latem, od 4 czerwca do 30 września 2026 roku, bilet góra–dół w kasie kosztował 49 zł normalny i 39 zł ulgowy.

Bilet ulgowy obejmuje osoby w wieku 5–26 lat oraz od 65 lat. Dzieci do 4 lat jadą bezpłatnie na bilecie opiekuna, a za wózek dziecięcy nie pobiera się opłaty. Cennik na zimowy sezon wysoki, od 19 grudnia 2026 roku, nie był jeszcze opublikowany w chwili przygotowania tego tekstu.

• Pies — 5 zł w jedną stronę, wyłącznie na smyczy i w kagańcu.
• Rower lub duży bagaż — 10 zł w jedną stronę, bilet tylko w kasie.
• Bilet w jedną stronę — opłaca się, gdy wraca się pieszo grzbietem lub koleją z Butorowego Wierchu.
• Kasa i Biuro Obsługi Klienta — w dolnej stacji przy ul. Na Gubałówkę 4.

Spacer grzbietem na Butorowy Wierch

Najciekawszą rzeczą, jaką można zrobić na Gubałówce, jest odejście od górnej stacji. Na zachód prowadzi grzbietem Szlak Papieski do Butorowego Wierchu (1160 m n.p.m.). Im dalej od kolei, tym mniej straganów i tłumu, a widok na Tatry pozostaje ten sam. Z Butorowego Wierchu zjeżdża kolej krzesełkowa PKL w stronę Kościeliska, więc z biletem w jedną stronę można zrobić pętlę, nie wracając tą samą drogą.

Kolej na Butorowy Wierch ma własne przerwy techniczne. Jesienią 2026 roku PKL zapowiedział przegląd tej kolei w dniach 26–30 października, a sezonowe atrakcje — zjeżdżalnia i tubing — były w tym czasie nieczynne. Przed planowaniem pętli warto sprawdzić bieżący status na stronie PKL.

Zimą na Gubałówce

Kolej działa przez cały rok, a zimą grzbiet zamienia się w miejsce do zjazdów rekreacyjnych. Działają tu wyciągi, tubing i snowpark, część z nich należy do prywatnych właścicieli. Nie ma natomiast legendarnej trasy narciarskiej do dolnej stacji — jest zamknięta od lat z powodu braku zgody właścicieli gruntów i sporów z PKL. Kto przyjeżdża na Gubałówkę na narty, znajdzie tu krótkie, łatwe stoki, a nie trasę zjazdową do miasta.

Zimowy wjazd ma swoje plusy: w mroźne, pogodne dni Tatry pod śniegiem bywają widoczne bardzo wyraźnie, a poza feriami i świętami na grzbiecie jest spokojniej niż latem. Na grzbiecie wieje jednak mocniej niż w Zakopanem, a ścieżki przy straganach bywają oblodzone.

Skąd nazwa i co rośnie na grzbiecie

Nazwa wzniesienia pochodzi od polany Gubałówka, a ta — od nazwiska Gubała. W testamencie z 1692 roku wzgórze zapisano jeszcze jako „Antgua”.

Bezleśny grzbiet nie jest przyrodniczą pustynią. Rosną tu gatunki rzadkie w skali kraju, m.in. storzan bezlistny, prosienicznik plamisty i widlicz Isslera. Przy spacerze Szlakiem Papieskim warto trzymać się ścieżki — łąki po obu stronach to w większości prywatne grunty i siedliska tych roślin.

Ograniczenia i na co uważać

Górna część Gubałówki jest mocno skomercjalizowana: bary i restauracje z kuchnią regionalną, stoiska z pamiątkami, leżaki, latem występy zespołów folklorystycznych. Restauracja na szczycie powstała niemal równocześnie z koleją. Dla jednych to część atrakcji, dla innych hałas, który zagłusza widok — w szczycie sezonu trudno tu o ciszę.

Na Gubałówkę można też wejść pieszo, ale dojścia prowadzą częściowo przez prywatne grunty. Zdarzało się, że właściciele działek przy ścieżce wzdłuż kolei pobierali opłaty za przejście; PKL podkreślał, że to prywatna inicjatywa właścicieli, z którą spółka nie ma nic wspólnego. Grzbiet nie należy do Tatrzańskiego Parku Narodowego, więc nie obowiązuje tu bilet TPN ani zakaz wprowadzania psów.

Lokalizacja i punkt startowy

Dolna stacja kolei linowo-terenowej stoi przy ul. Na Gubałówkę 4, u dolnego końca Krupówek, obok targowiska pod Gubałówką. W budynku działa kasa i Biuro Obsługi Klienta PKL.

Samochodem

Z Krakowa jedzie się drogą ekspresową S7, a dalej drogą krajową nr 47, tzw. Zakopianką, która kończy się w Zakopanem. Dolna stacja leży w ścisłym centrum miasta, gdzie w sezonie ruch jest bardzo duży, a ulice wokół Krupówek są zakorkowane. Wygodniej zostawić auto w kwaterze lub na parkingu dalej od centrum i dojść pieszo.

Parking

W okolicy dolnej stacji działają płatne parkingi, głównie prywatne, które w sezonie i w ferie zapełniają się od rana; im bliżej Krupówek, tym drożej.

Komunikacja publiczna

Z dworca kolejowego i autobusowego w Zakopanem do dolnej stacji idzie się ok. 15–20 minut, przez centrum miasta w stronę dolnego końca Krupówek.

Dojście piesze

Z Krupówek do stacji jest kilka minut spacerem. Wjazd koleją trwa ok. 3,5 minuty. Na Gubałówkę można też wejść pieszo, ale część ścieżek prowadzi przez prywatne grunty. Alternatywą jest wjazd koleją krzesełkową na Butorowy Wierch od strony Kościeliska i przejście grzbietem Szlakiem Papieskim do górnej stacji kolei na Gubałówkę. Kolej na Butorowy Wierch ma własny rozkład i przerwy techniczne — jesienią 2026 roku PKL zapowiedział przegląd w dniach 26–30 października. Zimą ścieżki na grzbiecie bywają oblodzone, więc do spaceru przydają się buty z dobrą podeszwą.