Hala Mirowska w Warszawie
Co wyróżnia to miejsce
Dla kogo
Opis
Największy targ przedwojennej Warszawy
Hale Mirowskie powstały na przełomie XIX i XX wieku, gdy Warszawa porządkowała handel uliczny. Kamień węgielny położono 15 października 1899 roku, a budowa z inicjatywy rosyjskiego prezydenta miasta Nikołaja Bibikowa trwała do 1901 roku; według części źródeł prace wykończeniowe przeciągnęły się do 1902. Hale stanęły na terenie częściowo rozebranych Koszar Mirowskich — od ich patrona, Wilhelma Miera, wzięła się nazwa całej dzielnicy i hal. Budowa przecięła przy okazji dawną Oś Saską. Kosztowała 1,4 mln rubli.
Zbudowano dwie bliźniacze hale, każda o wymiarach około 95,4 × 42,8 metra. Zachodnia to dzisiejsza Hala Mirowska, wschodnia — Hala Gwardii. Konstrukcję zaprojektował Bolesław Miłkowski, elewacje Ludwik Panczakiewicz, a wykończenie architektoniczne Apoloniusz Nieniewski i Władysław Kozłowski. Metalowe konstrukcje wykonała warszawska firma K. Rudzki i S-ka, a nad wejściami umieszczono cynkowe kartusze z warszawską Syrenką.
Hale należały do miasta, które wynajmowało stoiska kupcom. Przed wojną działało tu 515 stoisk pogrupowanych według branż, a łącznie około 900 punktów handlowych. Do 1944 roku był to największy obiekt handlowy w Warszawie. We wrześniu 1939 roku do jednej z hal ewakuowano Szpital św. Ducha. W czasie okupacji hale znalazły się na skraju getta, a handel paradoksalnie się rozrósł — w maju 1941 roku działało tu 1641 stoisk.
Koszary, które dały nazwę dzielnicy
Zanim powstał targ, plac zajmowały Koszary Mirowskie, wzniesione w latach 1730–1732 według projektu Joachima Daniela Jaucha dla Regimentu Gwardii Konnej Koronnej, jako element Osi Saskiej. Nazwę wzięły od dowódcy regimentu, Wilhelma Miera, a od koszar — cała okolica, czyli Mirów. W latach 1784–1786 Stanisław Zawadzki przebudował je w stylu klasycystycznym, a w 1851 roku część zachodnią przejęła warszawska straż ogniowa i dobudowała wieżę obserwacyjną.
W 1898 roku rozebrano dwie pary budynków od strony wschodniej, robiąc miejsce pod plac Mirowski i hale. Północny budynek dawnych koszar przetrwał, został odbudowany po wojnie w latach 1948–1950 i do dziś służy Państwowej Straży Pożarnej przy ulicy Chłodnej 3, kilkadziesiąt metrów od hali. To dobra ilustracja, jak warstwy historii Mirowa nakładają się w promieniu kilkudziesięciu metrów: osiemnastowieczna oś urbanistyczna, dziewiętnastowieczny targ i ślady 1944 roku.
Sierpień 1944: zbrodnia przy murach hali
Hale odegrały tragiczną rolę w pierwszych dniach Powstania Warszawskiego. 1 sierpnia 1944 roku walczono o halę wschodnią, w której Niemcy mieli warsztaty samochodowe. 5–6 sierpnia, podczas niemieckiego natarcia w stronę placu Piłsudskiego, obie hale spłonęły. 6 sierpnia zajęły je oddziały Oskara Dirlewangera: okolicznych mieszkańców zmuszano do rozbierania barykad, a potem mordowano, a ciała palił Verbrennungskommando Warschau. Następnego dnia powstańcy uwolnili grupę przetrzymywanych w halach ludzi; kolejne próby odbicia budynków podejmowano 13 sierpnia i w nocy z 30 na 31 sierpnia.
Na zachodniej ścianie Hali Mirowskiej wisi tablica Tchorka upamiętniająca ofiary egzekucji, umieszczona w latach 50. Na narożniku od strony placu Mirowskiego i alei Jana Pawła II wciąż widać ślady kul — podczas renowacji elewacji celowo ich nie usunięto. To najbardziej poruszający detal budynku i warto go odszukać, zanim wejdzie się do środka.
Odbudowa, Społem i renowacja
Po wojnie rozważano rozbiórkę hal i urządzenie w ich miejscu parku. Ostatecznie je odbudowano, choć każdą inaczej. Hala wschodnia była gotowa w 1948 roku i przez krótki czas służyła jako zajezdnia autobusów marki Chausson, a od 1953 roku jako hala sportowa klubu Gwardia — stąd jej dzisiejsza nazwa. Hala zachodnia wróciła do handlu w listopadzie 1962 roku, według projektu Zbigniewa Pawlaka — w latach 1971–1977 miała nawet swoją filię, Halę Marymoncką; w latach 60. dodano betonowo-szklaną nadbudowę.
Od 1974 roku Halę Mirowską dzierżawiła Warszawska Spółdzielnia Spożywców „Społem” Śródmieście, a w 1997 roku wykupiła budynek od miasta. Hala jest w rejestrze zabytków od 30 grudnia 1986 roku (nr A-1283). Społem prowadziło rewitalizację etapami: decyzję podjęto w 2008 roku, pierwsze umowy z wykonawcami podpisano w 2010, odnowiono kolejne elewacje i dach, w 2014 roku uruchomiono ruchome schody na antresolę, a w 2015 roku odnowiono elewację południową i rozbudowano antresolę. Hala wschodnia należy do miasta i jest osobnym obiektem z własną ofertą.
Co kupić w hali i przy hali
Hala Mirowska działa w dwóch warstwach i dobrze to wiedzieć przed wizytą. W samym budynku są sklepy i stoiska Społem: spożywcze, przemysłowo-drogeryjne, AGD, odzieżowe i galanteryjne, salonik prasowy, a na antresoli kolejne punkty usługowe i handlowe. Wnętrze ma charakter domu handlowego, a nie targu z ladami rolników. Prawdziwy targ jest na zewnątrz, wokół murów hali:
- stragany z kwiatami przy wejściach — to jedna z rzeczy, z których plac Mirowski jest znany w całym mieście;
- warzywa i owoce dowożone codziennie z okolic Warszawy;
- w sezonie grzyby i przetwory w słoikach, sprzedawane przez rolników prosto z dostawczaków;
- przy samych wejściach i w środku — małe, tradycyjne sklepiki, które pamiętają jeszcze dawny handel na Mirowie.
W 2024 roku przy halach handlowało około 150 kupców. To jeden z nielicznych targów w ścisłym centrum Warszawy, na którym wciąż kupuje się od sprzedawców z podwarszawskich gospodarstw, a ceny i asortyment zmieniają się z sezonem. Najwięcej towaru jest rano — kwiaty dowożone są jeszcze przed świtem, a sprzedawcy sezonowi zwykle mają największy wybór w pierwszych godzinach handlu.
Godziny i ograniczenia
Według zarządcy, Społem WSS Śródmieście, hala jest czynna od poniedziałku do piątku 7:00–20:00, w soboty 7:00–18:00, a w niedziele handlowe 8:00–16:00 (stan 2026). Antresola działa krócej: w dni powszednie 8:00–19:00, w soboty 8:00–16:00. W zwykłe niedziele hala jest zamknięta. Kupcy na zewnątrz mają własne godziny, których zarządca hali nie publikuje — kto chce trafić na pełny wybór warzyw i kwiatów, powinien przyjść przed południem.
Uczciwie: to nie jest wymuskany food hall. Wnętrze po remontach jest funkcjonalne i dość zwyczajne, a wokół hali panuje bazarowy rozgardiasz z kartonami, dostawczakami i ciasnymi przejściami. Dla turysty wartość tego miejsca to historia budynku, ślady wojny na murach i autentyczny targ w centrum stolicy, a nie gastronomia — ta jest raczej w sąsiedniej Hali Gwardii.
Kilka praktycznych drobiazgów: na antresolę prowadzą ruchome schody uruchomione w 2014 roku, a na parterze jest ogólnodostępna toaleta, według informacji zarządcy płatna monetą — warto mieć przy sobie drobne, podobnie jak na zakupy u sprzedawców z dostawczaków. Hala jest w całości pod dachem, ale targ wokół niej odbywa się pod gołym niebem, więc oferta straganów zależy od pory roku i pogody — najbogatsza jest od późnej wiosny do jesieni, gdy dochodzą krajowe owoce, warzywa i grzyby.
Hala Gwardii i okolica
Bliźniacza Hala Gwardii stoi kilkadziesiąt metrów na wschód, przy placu Żelaznej Bramy. W 1953 roku odbyły się w niej X Mistrzostwa Europy w boksie, w 1959 roku mistrzostwa świata w podnoszeniu ciężarów, a kręcono tu część filmu „Niewinni czarodzieje”. Po renowacji otwarto ją ponownie 29 września 2017 roku z około 25 stanowiskami gastronomicznymi i sklepami kulinarnymi oraz Muzeum Boksu z Izbą Pamięci Feliksa Stamma. Pod koniec 2025 roku miasto ogłosiło partnerstwo publiczno-prywatne dla Hali Gwardii, z gruntownym remontem planowanym do 2029 roku, więc jej oferta może się w najbliższych latach zmieniać. To osobny obiekt z własnymi godzinami — warto połączyć obie hale w jeden spacer, bo dzieli je tylko wąski pas placu. Kilka minut na wschód leży Ogród Saski, a na południe Rondo ONZ i wieżowce wokół niego.
Przydatne wskazówki
Zdjęcia 5
Lokalizacja
Adres: plac Mirowski 1, 00-138 Warszawa
Wyznacz trasęDojazd
Lokalizacja i punkt startowy
Hala Mirowska stoi przy placu Mirowskim 1, przy alei Jana Pawła II, w północnej części Śródmieścia. Bliźniacza Hala Gwardii jest tuż obok, od strony placu Żelaznej Bramy. Targ z kwiatami i warzywami rozkłada się wokół murów hali.
Samochodem
Aleja Jana Pawła II to jedna z głównych arterii północ–południe w centrum Warszawy, dojazd od Ronda ONZ lub od Muranowa jest prosty, ale w godzinach szczytu ulica jest zakorkowana. Rejon hali leży w strefie płatnego parkowania niestrzeżonego.
Parking
Zarządca nie podaje informacji o parkingu dla klientów hali. Wokół placu Mirowskiego obowiązuje strefa płatnego parkowania, a przy targu stale manewrują auta dostawcze kupców, więc wolne miejsce bywa trudno znaleźć. Wygodniej przyjechać komunikacją miejską, tym bardziej że przystanek tramwajowy jest tuż przy hali.
Komunikacja publiczna
Tuż przy hali jest przystanek Hala Mirowska, obsługiwany przez tramwaje kursujące aleją Jana Pawła II oraz autobusy ZTM Warszawa — numery linii sprawdź w aktualnym rozkładzie. Najbliższa stacja metra to Rondo ONZ na linii M2, około 700 metrów na południe, czyli 10 minut pieszo. Z dworca Warszawa Centralna dojedziesz tramwajem w kilka minut.
Dojście piesze
Z Ogrodu Saskiego idzie się na zachód przez plac Żelaznej Bramy, obok Hali Gwardii — około 10 minut. Od Ronda ONZ prowadzi prosta droga aleją Jana Pawła II na północ, około 10 minut chodnikiem wzdłuż ruchliwej arterii.
Polecany czas zwiedzania
Obejście hali z narożnikiem ze śladami kul i spacer między straganami.
Zakupy na targu i w hali oraz wejście na antresolę.
Hala Mirowska połączona z Halą Gwardii, posiłkiem i Muzeum Boksu.
Często zadawane pytania
W jakich godzinach jest otwarta Hala Mirowska?
Co można kupić na targu przy Hali Mirowskiej?
Czy na murach Hali Mirowskiej są ślady wojny?
Kto zbudował Hale Mirowskie?
Czym różni się Hala Mirowska od Hali Gwardii?
Jak dojechać do Hali Mirowskiej?
Kiedy najlepiej odwiedzić Halę Mirowską?
Czy Hala Mirowska jest zabytkiem?
Atrakcje w pobliżu
Pałac Kultury i Nauki w Warszawie
Najbardziej rozpoznawalny budynek Warszawy: 237 metrów z iglicą, 46 kondygnacji i 3288 pomieszczeń, przekazany do użytku 21 lipca 1955 roku. Dla turysty najważniejszy jest Taras Widokowy na 30. piętrze, na wysokości 114 metrów, na który winda wjeżdża w 19 sekund. Wejście i kasa są od strony ulicy Marszałkowskiej. Budynek jest wpisany do rejestru zabytków województwa mazowieckiego od 2 lutego 2007 roku.
WarszawaMuzeum Powstania Warszawskiego
Muzeum otwarte 31 lipca 2004 roku w dawnej Elektrowni Tramwajów Miejskich na Woli. Ponad 3 tys. m² ekspozycji o 63 dniach Powstania Warszawskiego: replika bombowca Liberator B-24, rekonstrukcja kanału, film 3D „Miasto Ruin”, Sala Małego Powstańca i 32-metrowa wieża. W Parku Wolności stoi Mur Pamięci z nazwiskami ponad 11 tys. poległych. W czwartki wstęp jest bezpłatny, we wtorki muzeum jest nieczynne.
WarszawaZamek Królewski w Warszawie
Rezydencja królów i Rzeczypospolitej na skarpie wiślanej, zamykająca Trakt Królewski od strony Starego Miasta. Spalona przez Niemców w 1939 roku i wysadzona w 1944, odbudowana w latach 1971–1984 ze zbiórek publicznych. Wnętrza odtworzono w kształcie z czasów Stanisława Augusta, wstawiając w nie ocalałe oryginały. W zbiorach dwa obrazy Rembrandta, widoki Warszawy Bernarda Bellotta zwanego Canalettem oraz płótna Matejki, w tym „Konstytucja 3 maja 1791 roku”.
WarszawaRynek Starego Miasta w Warszawie
Serce warszawskiej Starówki: plac o wymiarach 90 na 73 metry, wytyczony na przełomie XIII i XIV wieku, zniszczony w 1944 roku i odbudowany w latach 1949–1953. Każda z czterech pierzei nosi imię innej postaci z historii miasta, pośrodku stoi Syrenka, a stronę Dekerta zajmuje Muzeum Warszawy. Wstęp na Rynek jest wolny przez całą dobę. Zimą w ostatnich sezonach stawiano tu bezpłatne lodowisko.
WarszawaCentrum Nauki Kopernik w Warszawie
Największe w Polsce centrum nauki, otwarte w listopadzie 2010 roku nad Wisłą na Powiślu. Blisko 400 eksponatów, przy których samemu przeprowadza się doświadczenia, wystawa Bzzz! dla dzieci do 6 lat, Teatr Wysokich Napięć z wyładowaniami w klatce Faradaya i zmodernizowane w 2025 roku Planetarium Niebo Kopernika. Bilety sprzedawane są głównie online na konkretną godzinę i w ferie wyprzedają się z wyprzedzeniem.
WarszawaŁazienki Królewskie w Warszawie
Największe założenie pałacowo-ogrodowe Warszawy, zbudowane przez Stanisława Augusta Poniatowskiego na terenie dawnego zwierzyńca Lubomirskich. Na 76 hektarach mieści się kilkanaście obiektów: Pałac na Wyspie, Amfiteatr ze sceną na wodzie, Stara Oranżeria z oryginalnym teatrem dworskim z 1788 roku, Biały Domek i Pałac Myślewicki. Wstęp do samego parku jest bezpłatny przez cały rok, wnętrza muzealne wymagają biletu. Latem pod pomnikiem Chopina grane są niedzielne koncerty fortepianowe.
Warszawa