Latarnia Morska w Kołobrzegu
Co wyróżnia to miejsce
Dla kogo
Opis
Latarnia na fundamentach osiemnastowiecznego fortu
Kołobrzeska latarnia stoi na prawym, wschodnim brzegu Parsęty, tuż przy wejściu do portu, kilkaset metrów od molo i Pomnika Zaślubin Polski z Morzem. Jej podstawą jest Fort Ujście (Fort Münde), wzniesiony w latach 1770–1774 w miejscu ziemnego szańca z 1627 r. Ceglaną wieżę postawiono na okrągłej rotundzie fortu, dlatego z bliska latarnia wygląda jak wyrastająca z masywnej, przysadzistej podstawy – z bliska dobrze widać, gdzie kończą się mury fortu, a zaczyna sama wieża.
To wciąż czynny znak nawigacyjny. Wieża ma 26 m wysokości, a światło znajduje się 36 m nad poziomem morza. Światło główne ma zasięg 16 mil morskich (około 29,6 km), rezerwowe 13 mil. Latarnia nadaje światło błyskowe w cyklu 3 sekund: sekunda świecenia i dwie sekundy przerwy. Ruch turystyczny prowadzi Kołobrzeski Instytut Kultury i Promocji (KIKiP), który odpowiada za sprzedaż biletów, regulamin zwiedzania i wystawy w podstawie latarni.
Od lampy na oleju rzepakowym do 16 mil morskich
Historia świateł w kołobrzeskim porcie jest dłuższa niż historia obecnej wieży. Według opracowania publikowanego przez zarządcę latarni kolejne etapy wyglądały tak:
- 1666 – pierwsze światło nawigacyjne, zapalane okazjonalnie w wieżyczce budynku zarządu portu,
- 1866 – białe światło z soczewką Fresnela, zasilane olejem rzepakowym, na wysokości około 7,8 m n.p.m.,
- 1896 – światło czerwone na wysokości 8,6 m o zasięgu 6 mil morskich,
- 1899 – drewniana konstrukcja z wieżą wysoką na 25 m i światłem o zasięgu 8 mil; w 1904 r. wprowadzono światło przerywane,
- 1909 – murowana latarnia z gazowym światłem żarowym na wysokości 25 m n.p.m. i zasięgiem 12 mil morskich, zniszczona podczas II wojny światowej,
- 1945 – w marcu, w czasie walk o Kołobrzeg, Niemcy wysadzili latarnię, by utrudnić naprowadzanie polskiej artylerii; nową ceglaną wieżę na rotundzie fortu postawili z odzyskanej cegły żołnierze radzieckiego garnizonu, a światło zapalono 1 listopada 1945 r.,
- 1979–1981 – kapitalny remont: główne światło wygaszono 16 sierpnia 1979 r., a latarnię ponownie oddano do użytku 29 lipca 1981 r.
Obecna lampa obrotowa składa się z dwóch pięciotablicowych lamp PRB-21, przesuniętych względem siebie o 36 stopni, co daje 10 wiązek światła. Z dołu ich nie widać – ale po zmroku, zimą już po 16:00, błyski są dobrze widoczne z plaży i z molo.
Fort Ujście: trzy kondygnacje i źródło w podziemiach
Sam fort jest równie ciekawy jak wieża. Jego kształt dopracowywano od XVII wieku: najpierw był to ziemny szaniec, w latach 1770–1774 ceglany bastion z drewnianą palisadą od strony morza, a w latach 1832–1836 obiekt przebudowano na trzykondygnacyjną budowlę otoczoną murem. Według opisu w regionalnym portalu turystycznym województwa zachodniopomorskiego najniższy poziom służył za magazyn i krył źródło słodkiej wody dla załogi, środkowy – stanowiska piechoty, a najwyższy – artylerii. Na każdej z dwóch górnych kondygnacji było siedem strzelnic, pozwalających prowadzić ogień we wszystkich kierunkach, a całość przykrywał nasyp ziemny.
W tej formie fort przetrwał do II wojny światowej. W marcu 1945 r. był ostatnim punktem oporu niemieckiej załogi w Kołobrzegu i padł 18 marca, w ostatnim dniu bitwy o miasto – tego samego dnia polscy żołnierze odbyli przy ujściu Parsęty zaślubiny z morzem. Niecały kilometr na południe, na północnym krańcu Wyspy Solnej, stoi jego rówieśnik – Reduta Morast z lat 1770–1774, która razem z Fortem Ujście broniła portu i ujścia Parsęty.
108 stopni na taras i wystawy w podstawie
Na taras widokowy prowadzi 108 stopni. Z góry widać port i ujście Parsęty z falochronami, plażę ciągnącą się na wschód w stronę molo, dzielnicę nadmorską z sanatoriami oraz centrum miasta z bazyliką. Taras jest niewielki, a regulamin dopuszcza na latarni tylko jedną grupę naraz, liczącą maksymalnie 10 osób. Latem przy takim limicie łatwo o kolejkę pod wejściem; poza sezonem, gdy turystów nad morzem jest mniej, ryzyko dłuższego czekania jest wyraźnie mniejsze.
W podstawie latarni, w surowych wnętrzach dawnego fortu, KIKiP organizuje wystawy czasowe wliczone w cenę biletu. Zimą 2025/2026 była to wystawa fotografii Mikołaja Nowackiego „Bałtyckie opowieści”, prezentowana od 7 grudnia 2025 r. i przedłużona do końca lutego 2026 r., a wiosną 2026 r. – około 60 archiwalnych zdjęć o kołobrzeskiej Morskiej Stacji Ratowniczej. Co będzie pokazywane zimą 2026/2027, warto sprawdzić przed przyjazdem na stronie latarni lub KIKiP.
Latarnia zimą 2026/2027: godziny, ceny, ferie
W przeciwieństwie do wielu nadmorskich atrakcji kołobrzeska latarnia nie zamyka się po sezonie. Według aktualnego harmonogramu jest czynna codziennie:
od 1 listopada do 31 stycznia w godz. 10:00–16:00, a od 1 do 28 lutego w godz. 9:00–17:00. W marcu i kwietniu działa w godz. 10–18, latem nawet do 21:00. Bilety przestaje się sprzedawać 30 minut przed zamknięciem – w grudniu i styczniu ostatni bilet kupisz więc o 15:30. Strona latarni nie podaje osobnych wyjątków na Wigilię, Boże Narodzenie i Nowy Rok, dlatego planując wizytę w te dni, warto wcześniej napisać na adres latarnia@kikip.kolobrzeg.eu.
Bilet normalny kosztuje 15 zł, ulgowy 10 zł. Bilety rodzinne kosztują 45 zł (2+2), 50 zł (2+3) i 55 zł (2+4); posiadacze Karty Dużej Rodziny kupują bilet rodzinny niezależnie od liczby dzieci. Ulgowy przysługuje m.in. dzieciom powyżej 5 lat, uczniom i studentom, osobom po 60. roku życia oraz osobom z niepełnosprawnością wraz z opiekunem. Dzieci do 5 lat wchodzą bezpłatnie (ceny z cennika latarni, stan na listopad 2026). W województwie zachodniopomorskim ferie zimowe 2027 trwają od 15 do 28 lutego – w tym czasie latarnia działa już w dłuższych, lutowych godzinach.
Zimowy Kołobrzeg ma swój urok: plaża jest pusta, sanatoria pracują przez cały rok, a przy sztormowej pogodzie z tarasu widać fale rozbijające się o falochrony wejścia do portu. W grudniu w Kołobrzegu słońce zachodzi około 15:30, więc wizyta tuż przed ostatnim wejściem daje szansę zobaczenia zmierzchu nad portem.
Ograniczenia, o których trzeba wiedzieć
Na górę prowadzą wyłącznie schody – strona latarni nie wspomina o windzie, więc dla osób z ograniczoną mobilnością taras jest niedostępny. Osoby niepełnoletnie mogą wchodzić tylko pod opieką dorosłych. Regulamin zakazuje wprowadzania zwierząt (z wyjątkiem psów asystujących), palenia, spożywania alkoholu, wychylania się przez barierkę i zrzucania czegokolwiek z latarni. Zimą na tarasie mocno wieje, a temperatura odczuwalna na wysokości jest wyraźnie niższa niż na bulwarze – czapka i rękawiczki naprawdę się przydają, nawet jeśli w mieście jest bezwietrznie.
Strona latarni nie podaje numeru telefonu – kontakt odbywa się mailowo, a informacji udzielają też punkty Miejskiej Informacji Turystycznej. Regulamin nie opisuje zasad zamykania tarasu przy złej pogodzie. Za udostępnianie obiektu odpowiada Kołobrzeski Instytut Kultury i Promocji; wszystkie godziny, ceny i dane techniczne w tym tekście pochodzą z oficjalnej strony latarni, sprawdzonej w listopadzie 2026 r.
Co jeszcze jest obok
Latarnia leży na początku nadmorskiego spaceru. Około 250 m na zachód, przy bulwarze nad Parsętą, stoi Pomnik Zaślubin Polski z Morzem, upamiętniający zaślubiny z 18 marca 1945 r. Około 500 m na wschód zaczyna się kołobrzeskie molo i nadmorska promenada. Zimą ten odcinek – port, latarnia, plaża, molo – to krótka, płaska pętla na godzinę, którą łatwo połączyć z obiadem w centrum.
Przydatne wskazówki
Zdjęcia 5
Lokalizacja
Adres: Morska 1, 78-100 Kołobrzeg
Wyznacz trasęDojazd
Lokalizacja i punkt startowy
Latarnia stoi przy ul. Morskiej 1, na wschodnim brzegu ujścia Parsęty, przy wejściu do portu w Kołobrzegu. Najbliższe punkty orientacyjne to Pomnik Zaślubin Polski z Morzem (ok. 250 m na zachód) i molo (ok. 500 m na wschód).
Samochodem
Do Kołobrzegu prowadzi droga ekspresowa S6 (Szczecin – Koszalin – Trójmiasto) oraz droga krajowa nr 11 z kierunku Koszalina i Poznania. W mieście kieruj się do portu i dzielnicy nadmorskiej. Najprościej od razu kierować się na parking wielopoziomowy przy ul. Portowej, kilka minut pieszo od latarni.
Parking
Najbliżej jest wielopoziomowy Parking Port Kołobrzeg (Interparking) przy ul. Portowej 45 – około 350 m od latarni. Ma 365 miejsc (w tym 9 dla osób z niepełnosprawnościami i 8 z ładowarkami), jest czynny całą dobę, a opłata wynosi 6 zł za godzinę, 12 zł za dwie godziny i 50 zł za dobę. Limit wysokości to 2 m. Płatność i rezerwację online obsługuje operator parkingu.
Komunikacja publiczna
Pociągi PKP Intercity i Polregio dojeżdżają na stację Kołobrzeg przy ul. Kolejowej – zimą kursują m.in. połączenia z Koszalina i Szczecina, a rozkład warto sprawdzić przed wyjazdem. Okolice portu obsługuje też komunikacja miejska Kołobrzegu.
Dojście piesze
Ze stacji kolejowej do latarni jest około 1,5 km, czyli 20 minut spaceru w stronę portu i dzielnicy nadmorskiej. Z parkingu przy ul. Portowej dojście zajmuje około 5 minut. Zimą bulwary nad Parsętą i przy plaży bywają oblodzone i mocno wietrzne, ale trasa jest płaska.
Polecany czas zwiedzania
Wejście po 108 stopniach na taras, kilka minut na panoramę portu, plaży i molo, zejście. Zimą wystarczy na to krótki postój między spacerem po plaży a obiadem – pamiętaj, że od listopada do stycznia ostatni bilet sprzedawany jest o 15:30.
Taras widokowy i wystawa czasowa KIKiP w podstawie latarni, czyli w dawnym Forcie Ujście, a potem krótki spacer na bulwar nad Parsętą do Pomnika Zaślubin Polski z Morzem, około 250 m od latarni.
Latarnia z wystawą, Pomnik Zaślubin, spacer plażą do molo i promenadą, a po zmroku powrót na plażę, żeby zobaczyć błyski latarni co 3 sekundy. Zimą zmierzcha się około 15:30, więc tę pętlę najlepiej zacząć koło południa.