Co wyróżnia to miejsce
Dla kogo
Opis
Sylwetka Giewontu jest pierwszą rzeczą, jaką widać z Zakopanego — z Krupówek, z Gubałówki, z okna pensjonatu. To dlatego góra o wysokości niewiele ponad 1800 metrów stała się symbolem całych Tatr. Popularność ma jednak drugą stronę: latem na łańcuchach pod szczytem tworzą się kolejki, a zimą Giewont regularnie pojawia się w raportach TOPR. Ten tekst opisuje górę przez cały rok, ale z naciskiem na zimę, bo wtedy decyzja „wchodzić czy nie” ma największe znaczenie.
Masyw o długości 2,7 km i szczyt 1895 m
Giewont to wapienny masyw w Tatrach Zachodnich, długi na około 2,7 km. Składa się z trzech części: Wielkiego Giewontu (1895 m n.p.m.), Małego Giewontu (1739 m) i Długiego Giewontu (ok. 1868 m). Między nimi leżą Giewoncka Przełęcz (1709 m) i Szczerba (1810 m). Wielki Giewont uchodzi za najwyższy szczyt Tatr Zachodnich położony w całości w Polsce.
Masyw zbudowany jest głównie z triasowych wapieni i dolomitów, a warstwy skalne nachylone są pod kątem około 80 stopni na północ. Stąd stroma, kilkusetmetrowa ściana od strony Zakopanego i znacznie łagodniejsze, trawiaste zbocza od strony Doliny Kondratowej. Pierwsze odnotowane wejście na szczyt należy do Franciszka Herbicha i Aleksandra Zawadzkiego w 1830 roku. Pierwsze zimowe wejście zapisał w 1904 roku Mariusz Zaruski z towarzyszami. Na ścianach masywu zimują kozice, a skały metamorficzne, rzadkie w tej części Tatr, wychodzą na powierzchnię dopiero na Kondrackiej Przełęczy.
Z kształtem masywu wiąże się legenda o śpiących rycerzach, którzy obudzą się, gdy Polsce zagrozi niebezpieczeństwo. Stąd potoczna nazwa „Śpiący Rycerz”, najlepiej czytelna z północnych dzielnic Zakopanego.
Krzyż z 1901 roku
Na wierzchołku stoi żelazny krzyż widoczny z miasta. Postawili go mieszkańcy Zakopanego z inicjatywy proboszcza ks. Kazimierza Kaszelewskiego, a poświęcono go 19 sierpnia 1901 roku. Nad skałą wznosi się na około 15 metrów; dodatkowe 2,5 m konstrukcji osadzono w skale. Krzyż jest wpisany do rejestru zabytków, a w 2009 roku Tatrzański Park Narodowy zlecił jego remont.
Metalowy krzyż na eksponowanym wierzchołku ma znaczenie dla bezpieczeństwa. 22 sierpnia 2019 roku wyładowania atmosferyczne podczas burzy zabiły w rejonie Giewontu cztery osoby, a ponad sto zostało rannych. Od tego czasu TPN i TOPR przy każdej prognozie burzowej przypominają, że granie i odcinki z łańcuchami to najgorsze miejsca do przeczekania nawałnicy.
Trzy szlaki i łańcuchy pod szczytem
Na Wielki Giewont prowadzą trzy znakowane szlaki, które łączą się w rejonie Kondrackiej Przełęczy:
- Niebieski z Kuźnic — przez Kalatówki, Dolinę Kondratową, schronisko na Hali Kondratowej i Kondracką Przełęcz. Podejście ok. 2 h 55 min, zejście ok. 2 h 15 min, blisko 900 m przewyższenia.
- Czerwony z Doliny Strążyskiej — przez Polanę Strążyską i Przełęcz w Grzybowcu na Wyżnią Kondracką Przełęcz (ok. 3 h), dalej 15 minut do szczytu. Ten odcinek jest zamknięty od 1 grudnia do 15 maja.
- Żółty z Gronika — Doliną Małej Łąki na Kondracką Przełęcz (ok. 2 h 45 min), stamtąd ok. 30 minut niebieskim szlakiem na wierzchołek.
Ostatni fragment, na kopule szczytowej, jest skalisty i ubezpieczony łańcuchami. Obowiązuje tu ruch jednokierunkowy: wchodzi się prawą stroną (patrząc pod górę), schodzi drugą. W pogodne letnie i wrześniowe weekendy na łańcuchach stoi kolejka, a czekanie na wejście bywa dłuższe niż samo podejście z przełęczy. Wapień na kopule jest wyślizgany tysiącami butów — nawet latem, po deszczu, staje się śliski. Kto chce uniknąć tłoku, wychodzi z Kuźnic przed siódmą rano albo wybiera dzień powszedni.
Giewont zimą — co mówi Tatrzański Park Narodowy
Zimą Giewont zmienia się z popularnej wycieczki w trasę dla osób z doświadczeniem zimowym. TPN podkreśla w swoich materiałach, że zimą szlaki nie są utrzymywane ani dodatkowo znakowane, a powyżej schronisk potrzebne są raki, czekan i kask oraz umiejętność posługiwania się nimi, a w terenie lawinowym także zestaw lawinowy: detektor, sonda i łopata. Raczki turystyczne, wystarczające na oblodzoną drogę do schroniska, nie zastępują raków na kopule szczytowej.
Najtrudniejsze są dwa miejsca. Pierwsze to kopuła z łańcuchami: łańcuchy bywają przysypane lub oblodzone, a skała pokryta szklistym lodem. TPN przypomina, że sztuczne ułatwienia to tylko dodatkowa pomoc, a nie zabezpieczenie. Drugie to podejście z Hali Kondratowej na Kondracką Przełęcz. Stoki pod przełęczą i Kopą Kondracką to teren lawinowy, dlatego przed wyjściem trzeba sprawdzić komunikat lawinowy TOPR na lawiny.topr.pl. Obowiązuje pięciostopniowa skala zagrożenia; przy wyższych stopniach rozsądnie jest skończyć wycieczkę na Hali Kondratowej.
Stok od strony Doliny Kondratowej jest wystawiony na słońce. W ciepłe dni śnieg na nim szybko mięknie, a po nocnym przymrozku zamienia się w twardą, zmrożoną skorupę. Z relacji TOPR wynika, że większość zimowych wypadków w Tatrach to poślizgnięcia na twardym śniegu i upadki z wysokości, a nie spektakularne lawiny.
Do tego dochodzi zamknięcie czerwonego szlaku od Przełęczy w Grzybowcu do Wyżniej Kondrackiej Przełęczy, które obowiązuje co roku od 1 grudnia do 15 maja ze względu na ochronę przyrody. Zimą zostają więc dwie drogi: niebieska z Kuźnic i żółta z Doliny Małej Łąki.
Warto też wiedzieć, jak TPN podchodzi do zimowych tras. Pod śniegiem nie widać ani ścieżki, ani znaków, a letni przebieg szlaku nie zawsze jest zimą najbezpieczniejszy. Dlatego park dopuszcza zimą poruszanie się „w obrębie szlaku”, a nie dokładnie po letniej ścieżce. Oznacza to, że ślady wydeptane przez poprzedników nie muszą być dobrze poprowadzone — TPN wprost ostrzega przed bezkrytycznym chodzeniem po cudzych śladach. Grudniowy dzień trwa niewiele ponad osiem godzin, więc wycieczkę na szczyt trzeba zaczynać o świcie i z góry ustalić godzinę odwrotu.
Hala Kondratowa — zimowy cel bez łańcuchów
Dla większości osób najlepszym zimowym spotkaniem z Giewontem jest nie szczyt, lecz Hala Kondratowa pod jego południowymi stokami. Stoi tu schronisko PTTK im. Władysława Krygowskiego na wysokości 1333 m, uważane za najmniejsze w polskich Tatrach. Obecny budynek wzniesiono w latach 1947–1948. Od września 2023 roku trwała jego generalna przebudowa, w trakcie której ogrzewanie węglowe zastąpiono pompami ciepła; schronisko otwarto ponownie 14 czerwca 2025 roku. Przez 76 lat, do 2023 roku, prowadziła je rodzina Skupniów.
Dojście z Kuźnic niebieskim szlakiem przez Kalatówki zajmuje ok. 1 h 20 min, zejście około godziny. Droga prowadzi głównie lasem i szeroką doliną, bez ekspozycji. Spod schroniska Giewont widać od mniej oczywistej strony — jako trawiasto-skalisty grzbiet nad doliną, a nie stromą ścianę znaną z Zakopanego. Zimą na odcinkach między Kuźnicami a Kalatówkami bywa oblodzenie, więc raczki warto mieć nawet na tej łatwej trasie.
Ograniczenia, o których trzeba wiedzieć
Poza szlakiem Giewont jest groźny. Do Żlebu Kirkora, opadającego spod Giewonckiej Przełęczy, spadło lub zeszło już ponad 20 turystów, którzy opuścili szlak. Mgła i zmęczenie przy zejściu sprzyjają takim błędom, zwłaszcza zimą, gdy ślady prowadzą w różne strony.
Na terenie TPN obowiązuje zakaz wprowadzania psów (wyjątkiem jest m.in. dno Doliny Chochołowskiej, nie dotyczy to Giewontu). Od 1 marca do 30 listopada wszystkie szlaki parku są zamknięte od zmierzchu do świtu. Na szczycie nie ma żadnej infrastruktury ani schronienia. Najbliższe miejsce, gdzie można się ogrzać, to schronisko na Hali Kondratowej, około 1 h 15 min zejścia.
Wstęp do parku jest płatny. W 2026 roku jednodniowy bilet TPN kosztuje 11 zł normalny i 5,50 zł ulgowy, tygodniowy 55 zł. Bilety sprzedawane są przy wejściach na szlaki i online. Zasięg w górach bywa słaby, więc TPN zaleca kupić bilet przed wyjazdem. Z opłat zwolnione są m.in. dzieci do 7 lat i posiadacze Karty Dużej Rodziny.
Aktualne zamknięcia i warunki publikuje Tatrzański Park Narodowy w komunikacie turystycznym, a stopień zagrożenia lawinowego — TOPR. Punkt Informacji Turystycznej TPN przy rondzie Jana Pawła II w Zakopanem odpowiada na pytania codziennie w godzinach 7:30–15:30. Numer alarmowy TOPR to 985 lub 601 100 300.
Przydatne wskazówki
Zdjęcia 5
Lokalizacja
Lokalizacja: małopolskie
Wyznacz trasęDojazd
Lokalizacja i punkt startowy
Giewont wznosi się bezpośrednio nad Zakopanem, w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego. Szlaki zaczynają się w trzech miejscach na skraju miasta: w Kuźnicach (szlak niebieski, jedyny sensowny zimą wariant od wschodu), u wylotu Doliny Strążyskiej na końcu ulicy Strążyskiej (szlak czerwony, zamknięty od 1 grudnia do 15 maja) oraz na Groniku przy Drodze pod Reglami (szlak żółty przez Dolinę Małej Łąki).
Samochodem
Do Zakopanego prowadzi droga krajowa nr 47 (zakopianka) z Krakowa przez Nowy Targ. W sezonie zimowym, zwłaszcza w ferie i w weekendy, na wjeździe do miasta tworzą się korki — przejazd z Nowego Targu potrafi trwać dwa razy dłużej niż wskazuje nawigacja.
Parking
Do Kuźnic nie wjedzie się prywatnym samochodem: odcinek od ronda Jana Pawła II do Kuźnic jest zamknięty dla ruchu ogólnego, dopuszczona jest komunikacja publiczna i taksówki. Auto trzeba zostawić na jednym z płatnych parkingów w mieście. Przy wylocie Doliny Strążyskiej i na Groniku działają prywatne płatne parkingi, które w pogodne dni zapełniają się rano.
Komunikacja publiczna
Zakopane ma połączenia kolejowe i autobusowe z Krakowem. Z centrum miasta do Kuźnic kursują autobusy i busy; to najprostszy sposób dotarcia do niebieskiego szlaku. Pod Dolinę Strążyską dojeżdża komunikacja miejska ulicą Strążyską. Zimą najwcześniejsze kursy są cenne, bo dzień jest krótki.
Dojście piesze
Z Kuźnic do schroniska na Hali Kondratowej idzie się ok. 1 h 20 min, dalej na szczyt ok. 1 h 45 min (łącznie ok. 2 h 55 min, blisko 900 m w górę). Z Gronika przez Dolinę Małej Łąki na Kondracką Przełęcz to ok. 2 h 45 min plus 30 minut do szczytu. Zimą TPN zaleca liczyć się z dłuższym czasem przejścia na nieprzetartym lub oblodzonym szlaku.
Polecany czas zwiedzania
Zimowy wariant bez szczytu: z Kuźnic przez Kalatówki do schroniska na Hali Kondratowej i z powrotem, z widokiem na południowe stoki Giewontu.
Wejście na Wielki Giewont z Kuźnic niebieskim szlakiem i zejście tą samą drogą. Latem dolicz czas oczekiwania na łańcuchach.
Przejście z Doliny Strążyskiej przez Grzybowiec na szczyt i zejście do Kuźnic. Możliwe tylko od 16 maja do 30 listopada.
Często zadawane pytania
Czy można wejść na Giewont zimą?
Czy na trasie na Giewont jest zagrożenie lawinowe?
Ile trwa wejście na Giewont z Kuźnic?
Dokąd pójść zimą, jeśli warunki nie pozwalają na szczyt?
Ile kosztuje wstęp do Tatrzańskiego Parku Narodowego?
Jak działa ruch jednokierunkowy na łańcuchach?
Skąd wziął się krzyż na Giewoncie?
Atrakcje w pobliżu
Dolina Białego
Dolina Białego to jedna z najbardziej malowniczych dolin reglowych w Tatrach Zachodnich, idealna na krótki, lecz fascynujący spacer. Wyróżnia się kanionowatym charakterem, białymi skałami dolomitowymi i pieniącym się potokiem, od którego wzięła nazwę. Oprócz zachwycającej przyrody, miejsce to kryje mroczną historię ściśle tajnych poszukiwań uranu z lat 50. XX wieku. To doskonała alternatywa dla zatłoczonych szlaków, oferująca ciszę, chłód i bliskość dzikiej natury tuż przy granicy Zakopanego.
ZakopaneWielka Krokiew
Wielka Krokiew im. Stanisława Marusarza to niekwestionowany symbol Zakopanego i serce polskich skoków narciarskich. To tutaj, na północnym stoku góry Krokiew, rodziła się legenda Adama Małysza i Kamila Stocha. Obiekt oferuje turystom niepowtarzalną okazję wjazdu kolejką na szczyt, by spojrzeć w przepaść rozbiegu z perspektywy zawodnika. Oprócz zapierających dech widoków na Tatry, miejsce to tętni historią – od przedwojennych konkursów po wizytę Jana Pawła II.
ZakopaneKasprowy Wierch
Szczyt o wysokości 1987 m n.p.m., na który jako na jedyny w polskich Tatrach można wjechać koleją linową. Trasa z Kuźnic zajmuje około 20 minut, z przesiadką na Myślenickich Turniach. Na szczycie stoi Wysokogórskie Obserwatorium Meteorologiczne IMGW-PIB z 1938 roku — najwyżej położony budynek w Polsce. Bilet góra-dół obejmuje wstęp do Tatrzańskiego Parku Narodowego i limituje czas pobytu na górze do 1 godziny 40 minut.
ZakopaneDolina Kościeliska
Dolina Kościeliska, nazywana przez Stefana Żeromskiego „majstersztykiem przyrody”, to druga co do wielkości i jedna z najpiękniejszych dolin w polskich Tatrach. Oferuje malownicze krajobrazy, unikalne formacje skalne oraz bogatą historię górnictwa i hutnictwa. To idealne miejsce na rodzinną wycieczkę, z łatwym szlakiem dnem doliny, a dla poszukiwaczy przygód – z dostępem do tajemniczych jaskiń i wąwozów. Zwieńczeniem wędrówki jest wizyta w klimatycznym schronisku na Hali Ornak oraz spacer nad mi
KościeliskoGubałówka
Grzbiet Pogórza Gubałowskiego na wysokości ok. 1120 m, naprzeciw Tatr, z którego widać całe Zakopane i pasmo od Tatr Zachodnich po Bielskie. Wjeżdża się tu koleją linowo-terenową PKL, otwartą 20 grudnia 1938 roku: ok. 1,3 km toru i 299 m różnicy wysokości w ok. 3,5 minuty. Dolna stacja stoi kilka minut od Krupówek. Na górze są bary, stragany, zjeżdżalnia i szlak grzbietem na Butorowy Wierch.
ZakopaneKrupówki w Zakopanem
Główna ulica Zakopanego i najbardziej uczęszczany deptak w polskich górach — ponad kilometr długości, zamknięty dla ruchu samochodowego. Prowadzi od skrzyżowania Nowotarskiej i Kościeliskiej do zbiegu z ulicą Zamoyskiego i aleją 3 Maja, cały czas pod górę. Przy ulicy stoją Kościół Świętej Rodziny z końca XIX wieku i Muzeum Tatrzańskie założone w 1889 roku, a z wielu miejsc widać Giewont.
Zakopane