Rusinowa Polana
Co wyróżnia to miejsce
Dla kogo
Opis
Polana pod Gęsią Szyją
Rusinowa Polana leży w Tatrach Wysokich, na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego, na grzbiecie łączącym Tatry z Pogórzem Bukowińskim. Zajmuje ok. 20 ha na wysokości od ok. 1180 do 1300 m n.p.m., między Gęsią Szyją (1489 m) a Gołym Wierchem (1205 m). Od północnego zachodu graniczy z Doliną Złotą, odnogą Doliny Filipki, a od południa z Doliną Waksmundzką. Granitowe bloki na polanie i podcięty stok to ślady lodowca, który w przedostatnim zlodowaceniu spływał Doliną Waksmundzką.
Z polany widać Tatry Bielskie i Tatry Wysokie. Walory widokowe polany opisywali już w XIX wieku Eugeniusz Janota (1867) i Walery Eljasz-Radzikowski. Witold Henryk i Zofia Paryscy uznali, że widok jest tu mniej rozległy niż z sąsiedniej Gęsiej Szyi, ale pod pewnymi względami piękniejszy.
Od nadania z 1628 roku do kulturowego wypasu
Nazwa polany pochodzi od rodu Rusinów, sołtysów z Gronia, którym król Zygmunt III Waza nadał te tereny w 1628 roku. W dawnych dokumentach pojawia się też jako Rusinowa Jaworzyna, Rusinka czy Rusinówka. Przez stulecia wypasano tu owce i krowy, a polana była częścią Hali Jaworzyna Rusinowa o powierzchni ok. 1,2 km². W połowie XX wieku stało tu 20 drewnianych szałasów i szop. Owce zimowały na miejscu, karmione sianem z polany – było to najdłużej działające zimowisko owiec w Tatrach. Ostatni stały mieszkaniec, Wojciech Szyszka, mieszkał tu do 1954 roku.
Po utworzeniu parku narodowego wypasu stopniowo zakazano. W 1975 roku zinwentaryzowano na polanie 8 budowli pasterskich, a w 1996 roku spłonął szałas Jana Murzańskiego, który jako ostatni wypasał tu owce przed zakazem. Dziś zachowało się ok. 6 obiektów w różnym stanie. W 1981 roku wypas przywrócono – pasło się tu do ok. 200 owiec, a bacą jest Stanisław Rychtarczyk. Rusinowa Polana należy do ponad 20 polan TPN objętych tzw. kulturowym wypasem, który chroni łąki przed zarastaniem lasem.
Bacówka, Wiktorówki i co jeszcze jest w okolicy
- Bacówka – w sezonie pasterskim sprzedaje się w niej oscypki, bundz i żętycę. Według relacji turystów płaci się tylko gotówką.
- Sanktuarium Matki Bożej Jaworzyńskiej Królowej Tatr na Wiktorówkach – kilka minut zejścia od polany szlakiem niebieskim. Tradycja wiąże je z objawieniem pasterce Marysi Murzańskiej ok. 1860–1861 roku (źródła różnią się co do roku). Kaplicę wzorowaną na szałasie postawiono w 1902 roku, większy kościół zaczęto budować w 1936 roku. W 1975 roku kardynał Karol Wojtyła powierzył sanktuarium dominikanom. Wiktorówki zasługują na osobną wizytę, a dojście do nich najkrótszą drogą jest zwolnione z opłaty za wstęp do parku.
- Gęsia Szyja (1489 m) – strome podejście zielonym szlakiem nad polaną, z szerszym widokiem; dalej szlak schodzi na Rówień Waksmundzką (ok. godziny od polany).
- Polana pod Wołoszynem – czarny szlak od dolnego skraju polany, ok. 25 minut.
Przyroda, zbójnicy i niezbudowane schronisko
Polanę otacza las regla, w którym żyją jelenie, sarny, lisy i wiewiórki, a nad łąką krążą kruki. Zaglądają tu też niedźwiedzie – w 1946 roku niedźwiedź zagryzł na polanie dwie owce. Na łące stwierdzono złoć małą, roślinę rzadką w Polsce.
Z polaną wiążą się też historie spoza pasterstwa. W 1874 roku straż leśna rozbiła tu bandę zbójników, a ustne przekazy mówią o zbójniku Stokfiszu, zastrzelonym pod Łysą Skałką. Bywał tu kardynał Karol Wojtyła. W 1953 roku planowano na polanie budowę schroniska, ale projektu nie zrealizowano – dzięki temu Rusinowa do dziś nie ma zabudowy turystycznej, a jedynymi budynkami są dawne szałasy i bacówka.
Rusinowa Polana zimą
Rusinowa Polana to jeden z niewielu celów w Tatrach Wysokich, do których zimą można dojść bez wychodzenia ponad górną granicę lasu. Szlak z Wierchu Porońca prowadzi szeroką ścieżką przez las regla, z dala od terenu wysokogórskiego. Zimą rodziny ciągną tu dzieci na sankach. Mimo to warto zabrać raczki: na ubitym śniegu i po odwilży ścieżka bywa oblodzona, szczególnie na pierwszym, bardziej stromym odcinku od parkingu i przy zejściu.
Inaczej wygląda dalsza droga. Podejście na Gęsią Szyję jest strome, a powyżej, na Równi Waksmundzkiej i w drodze na Halę Gąsienicową, panują już warunki wysokogórskie. TPN w komunikacie z 24 października 2026 roku ostrzegał przed śniegiem i oblodzeniem powyżej górnej granicy lasu – w takich warunkach wyjście ponad las wymaga raków, czekana i doświadczenia. Przed każdą zimową wycieczką sprawdź komunikat turystyczny i lawinowy TPN.
W ferie i w weekendy z dobrą pogodą polana jest popularna, bo to krótki i widokowy cel z Bukowiny i Zakopanego. Parking na Wierchu Porońcu ma niewiele miejsc i szybko się zapełnia. Zimą dzień jest krótki, więc na wyjście warto ruszyć przed południem i zaplanować powrót przed zmrokiem.
Szlaki i czasy przejścia
Na polanie krzyżują się dwa szlaki. Zielony prowadzi z Wierchu Porońca przez Rusinową Polanę i Gęsią Szyję na Rówień Waksmundzką i dalej do schroniska Murowaniec. Niebieski łączy Zazadnię z Palenicą Białczańską przez Wiktorówki i polanę.
Czasy według przewodników: z Wierchu Porońca ok. 1 godziny w górę i 45 minut w dół (ok. 3,2 km, ok. 180 m podejścia). Z Zazadni szlakiem niebieskim ok. 1:15 godz. w górę i godzinę w dół. Z polany na Palenicę Białczańską schodzi się ok. 40 minut, a podejście w przeciwną stronę zajmuje ok. 50 minut. Z polany na Rówień Waksmundzką idzie się ok. godziny.
Popularna pętla łączy wejście od Wierchu Porońca z zejściem przez Wiktorówki na Palenicę Białczańską – stamtąd wraca się busem albo autobusem jadącym spod Morskiego Oka.
Zasady TPN, bilety i ograniczenia
Polana leży w parku narodowym, więc obowiązuje bilet wstępu do TPN: 11 zł normalny, 5,50 zł ulgowy, 55 zł normalny 7-dniowy (cennik na stronie TPN, stan z października 2026). Bezpłatnie wchodzą m.in. dzieci do 7 lat, posiadacze Karty Dużej Rodziny i stali mieszkańcy pięciu gmin podtatrzańskich. Na Wierchu Porońcu działa punkt sprzedaży biletów czynny przez cały rok w godz. 7:00–15:00, bilet można też kupić online lub przez kod QR przy wejściu.
Do TPN nie wolno wprowadzać psów. Od 1 marca do 30 listopada obowiązuje zakaz poruszania się po szlakach od zmroku do świtu. Na polanie nie ma schroniska ani bufetu – poza bacówką, czynną w sezonie pasterskim, nie kupisz tu jedzenia. Zbaczanie ze szlaku i wchodzenie na łąkę poza wyznaczonymi ścieżkami jest zabronione.
Przydatne wskazówki
Zdjęcia 5
Lokalizacja
Lokalizacja: małopolskie
Wyznacz trasęDojazd
Lokalizacja i punkt startowy
Najwygodniejszy punkt startowy to Wierch Poroniec – parking TPN przy rondzie, na którym droga wojewódzka nr 960 z Bukowiny Tatrzańskiej łączy się z drogą Oswalda Balzera prowadzącą do Łysej Polany. Drugi start to Palenica Białczańska (szlak niebieski w górę przez Wiktorówki), trzeci – Zazadnia przy drodze Oswalda Balzera. Uwaga: nawigacja po wpisaniu „Rusinowa Polana” często prowadzi na parking na Palenicy Białczańskiej.
Samochodem
Z Zakopanego jedzie się zwykle drogą Oswalda Balzera w stronę Morskiego Oka (ok. 25 minut do ronda na Wierchu Porońcu). Według TPN ulica Oswalda Balzera jest w remoncie (stan z 24 października 2026) – przed wyjazdem sprawdź utrudnienia. Objazd prowadzi przez Poronin i Bukowinę Tatrzańską (DW961, potem DW960). Z Krakowa i Nowego Targu dojeżdża się przez Bukowinę Tatrzańską drogą nr 960.
Parking
Parking TPN na Wierchu Porońcu jest płatny: 40 zł za samochód według cennika na stronie TPN. Mieści ok. 40 aut, a gdy jest pełny, można stanąć na parkingu zapasowym przy drodze nr 960 w stronę Bukowiny. Na DW960 między Wierchem Porońcem a Łysą Polaną obowiązuje zakaz zatrzymywania się, a policja w sezonie odholowuje źle zaparkowane auta. Parking w Zazadni jest według TPN wyłączony z użytku z powodu remontu drogi. Na Palenicy Białczańskiej trzeba wcześniej kupić e-bilet parkingowy na stronie TPN.
Komunikacja publiczna
Z Zakopanego, z okolic dworców, kursują busy z napisem „Morskie Oko” lub „Palenica Białczańska”, które przejeżdżają obok Wierchu Porońca – poproś kierowcę o przystanek. W drodze powrotnej busy jadące z Palenicy bywają pełne, dlatego wygodniej zejść na Palenicę Białczańską i tam wsiąść na początku kursu.
Dojście piesze
Z Wierchu Porońca zielony szlak prowadzi szeroką leśną drogą: na początku pod górę, potem prawie płasko. Do polany jest ok. 3,2 km i ok. godziny marszu. Z Palenicy Białczańskiej szlak niebieski przez Wiktorówki to ok. 50 minut podejścia.
Polecany czas zwiedzania
Wejście z Wierchu Porońca (ok. 1 h), czas na polanie i w bacówce oraz zejście trwają razem 3–4 godziny. Z pętlą przez Wiktorówki na Palenicę Białczańską albo podejściem na Gęsią Szyję trzeba doliczyć 1–1,5 godziny. Zimą zaplanuj zapas czasu na oblodzoną ścieżkę.
Często zadawane pytania
Ile idzie się na Rusinową Polanę i czy szlak jest trudny?
Czy na Rusinową Polanę można iść zimą?
Czy trzeba płacić za wstęp na Rusinową Polanę?
Gdzie zaparkować, idąc na Rusinową Polanę?
Co widać z Rusinowej Polany?
Czy na Rusinowej Polanie można kupić oscypki?
Czy można iść na Rusinową Polanę z psem albo z wózkiem?
Atrakcje w pobliżu
Hala Gąsienicowa
Rozległa hala w Dolinie Gąsienicowej, ok. 1500 m n.p.m., z działającym cały rok schroniskiem PTTK Murowaniec z 1925 roku. Z Kuźnic dochodzi się w ok. 2 godziny niebieskim szlakiem przez Boczań — zimą TPN wskazuje go jako jedyne podejście od strony Kuźnic. Z hali widać Kościelec i Świnicę, a stąd zaczynają się szlaki na Czarny Staw Gąsienicowy, Zawrat i Orlą Perć.
ZakopaneKozi Wierch
Kozi Wierch (2291 m n.p.m.) to najwyższy szczyt położony w całości na terenie Polski, stanowiący kulminacyjny punkt legendarnej Orlej Perci. Choć jego północna ściana opada pionowo ku Dolinie Gąsienicowej, od strony Doliny Pięciu Stawów prowadzi na wierzchołek szlak dostępny dla średniozaawansowanych turystów. To miejsce oferuje jedną z najpiękniejszych panoram w Tatrach, łącząc historię taternictwa z majestatem wysokogórskiej przyrody.
Morskie Oko
Największe jezioro w Tatrach: 34,93 ha powierzchni, lustro wody na 1395 m n.p.m., głębokość ok. 51 m. Dochodzi się do niego asfaltową drogą Oswalda Balzera z Palenicy Białczańskiej — ok. 8 km w jedną stronę. Nad brzegiem stoi schronisko PTTK z 1908 roku. Zimą e-busy nie kursują, jezioro zamarza na kilka miesięcy, a przy wysokim zagrożeniu lawinowym TPN zamyka drogę.
Kasprowy Wierch
Szczyt o wysokości 1987 m n.p.m., na który jako na jedyny w polskich Tatrach można wjechać koleją linową. Trasa z Kuźnic zajmuje około 20 minut, z przesiadką na Myślenickich Turniach. Na szczycie stoi Wysokogórskie Obserwatorium Meteorologiczne IMGW-PIB z 1938 roku — najwyżej położony budynek w Polsce. Bilet góra-dół obejmuje wstęp do Tatrzańskiego Parku Narodowego i limituje czas pobytu na górze do 1 godziny 40 minut.
ZakopaneDolina Białego
Dolina Białego to jedna z najbardziej malowniczych dolin reglowych w Tatrach Zachodnich, idealna na krótki, lecz fascynujący spacer. Wyróżnia się kanionowatym charakterem, białymi skałami dolomitowymi i pieniącym się potokiem, od którego wzięła nazwę. Oprócz zachwycającej przyrody, miejsce to kryje mroczną historię ściśle tajnych poszukiwań uranu z lat 50. XX wieku. To doskonała alternatywa dla zatłoczonych szlaków, oferująca ciszę, chłód i bliskość dzikiej natury tuż przy granicy Zakopanego.
ZakopaneKrupówki w Zakopanem
Główna ulica Zakopanego i najbardziej uczęszczany deptak w polskich górach — ponad kilometr długości, zamknięty dla ruchu samochodowego. Prowadzi od skrzyżowania Nowotarskiej i Kościeliskiej do zbiegu z ulicą Zamoyskiego i aleją 3 Maja, cały czas pod górę. Przy ulicy stoją Kościół Świętej Rodziny z końca XIX wieku i Muzeum Tatrzańskie założone w 1889 roku, a z wielu miejsc widać Giewont.
Zakopane