Rusinowa Polana Tatrzański Park Narodowy Wierch Poroniec Wiktorówki Gęsia Szyja łatwy szlak tatrzański

Co wyróżnia to miejsce

Panorama Tatr Wysokich i Bielskich z otwartej polany
Ok. 1 godziny łatwym szlakiem z Wierchu Porońca
Cel zimowy bez wychodzenia ponad górną granicę lasu
Bacówka z oscypkami w sezonie kulturowego wypasu
Kilka minut do sanktuarium na Wiktorówkach
Polana nadana rodowi Rusinów przez Zygmunta III w 1628 r.
Wstęp płatny Na świeżym powietrzu

Dla kogo

Opis

Polana pod Gęsią Szyją

Rusinowa Polana leży w Tatrach Wysokich, na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego, na grzbiecie łączącym Tatry z Pogórzem Bukowińskim. Zajmuje ok. 20 ha na wysokości od ok. 1180 do 1300 m n.p.m., między Gęsią Szyją (1489 m) a Gołym Wierchem (1205 m). Od północnego zachodu graniczy z Doliną Złotą, odnogą Doliny Filipki, a od południa z Doliną Waksmundzką. Granitowe bloki na polanie i podcięty stok to ślady lodowca, który w przedostatnim zlodowaceniu spływał Doliną Waksmundzką.

Z polany widać Tatry Bielskie i Tatry Wysokie. Walory widokowe polany opisywali już w XIX wieku Eugeniusz Janota (1867) i Walery Eljasz-Radzikowski. Witold Henryk i Zofia Paryscy uznali, że widok jest tu mniej rozległy niż z sąsiedniej Gęsiej Szyi, ale pod pewnymi względami piękniejszy.

Od nadania z 1628 roku do kulturowego wypasu

Nazwa polany pochodzi od rodu Rusinów, sołtysów z Gronia, którym król Zygmunt III Waza nadał te tereny w 1628 roku. W dawnych dokumentach pojawia się też jako Rusinowa Jaworzyna, Rusinka czy Rusinówka. Przez stulecia wypasano tu owce i krowy, a polana była częścią Hali Jaworzyna Rusinowa o powierzchni ok. 1,2 km². W połowie XX wieku stało tu 20 drewnianych szałasów i szop. Owce zimowały na miejscu, karmione sianem z polany – było to najdłużej działające zimowisko owiec w Tatrach. Ostatni stały mieszkaniec, Wojciech Szyszka, mieszkał tu do 1954 roku.

Po utworzeniu parku narodowego wypasu stopniowo zakazano. W 1975 roku zinwentaryzowano na polanie 8 budowli pasterskich, a w 1996 roku spłonął szałas Jana Murzańskiego, który jako ostatni wypasał tu owce przed zakazem. Dziś zachowało się ok. 6 obiektów w różnym stanie. W 1981 roku wypas przywrócono – pasło się tu do ok. 200 owiec, a bacą jest Stanisław Rychtarczyk. Rusinowa Polana należy do ponad 20 polan TPN objętych tzw. kulturowym wypasem, który chroni łąki przed zarastaniem lasem.

Bacówka, Wiktorówki i co jeszcze jest w okolicy

  • Bacówka – w sezonie pasterskim sprzedaje się w niej oscypki, bundz i żętycę. Według relacji turystów płaci się tylko gotówką.
  • Sanktuarium Matki Bożej Jaworzyńskiej Królowej Tatr na Wiktorówkach – kilka minut zejścia od polany szlakiem niebieskim. Tradycja wiąże je z objawieniem pasterce Marysi Murzańskiej ok. 1860–1861 roku (źródła różnią się co do roku). Kaplicę wzorowaną na szałasie postawiono w 1902 roku, większy kościół zaczęto budować w 1936 roku. W 1975 roku kardynał Karol Wojtyła powierzył sanktuarium dominikanom. Wiktorówki zasługują na osobną wizytę, a dojście do nich najkrótszą drogą jest zwolnione z opłaty za wstęp do parku.
  • Gęsia Szyja (1489 m) – strome podejście zielonym szlakiem nad polaną, z szerszym widokiem; dalej szlak schodzi na Rówień Waksmundzką (ok. godziny od polany).
  • Polana pod Wołoszynem – czarny szlak od dolnego skraju polany, ok. 25 minut.

Przyroda, zbójnicy i niezbudowane schronisko

Polanę otacza las regla, w którym żyją jelenie, sarny, lisy i wiewiórki, a nad łąką krążą kruki. Zaglądają tu też niedźwiedzie – w 1946 roku niedźwiedź zagryzł na polanie dwie owce. Na łące stwierdzono złoć małą, roślinę rzadką w Polsce.

Z polaną wiążą się też historie spoza pasterstwa. W 1874 roku straż leśna rozbiła tu bandę zbójników, a ustne przekazy mówią o zbójniku Stokfiszu, zastrzelonym pod Łysą Skałką. Bywał tu kardynał Karol Wojtyła. W 1953 roku planowano na polanie budowę schroniska, ale projektu nie zrealizowano – dzięki temu Rusinowa do dziś nie ma zabudowy turystycznej, a jedynymi budynkami są dawne szałasy i bacówka.

Rusinowa Polana zimą

Rusinowa Polana to jeden z niewielu celów w Tatrach Wysokich, do których zimą można dojść bez wychodzenia ponad górną granicę lasu. Szlak z Wierchu Porońca prowadzi szeroką ścieżką przez las regla, z dala od terenu wysokogórskiego. Zimą rodziny ciągną tu dzieci na sankach. Mimo to warto zabrać raczki: na ubitym śniegu i po odwilży ścieżka bywa oblodzona, szczególnie na pierwszym, bardziej stromym odcinku od parkingu i przy zejściu.

Inaczej wygląda dalsza droga. Podejście na Gęsią Szyję jest strome, a powyżej, na Równi Waksmundzkiej i w drodze na Halę Gąsienicową, panują już warunki wysokogórskie. TPN w komunikacie z 24 października 2026 roku ostrzegał przed śniegiem i oblodzeniem powyżej górnej granicy lasu – w takich warunkach wyjście ponad las wymaga raków, czekana i doświadczenia. Przed każdą zimową wycieczką sprawdź komunikat turystyczny i lawinowy TPN.

W ferie i w weekendy z dobrą pogodą polana jest popularna, bo to krótki i widokowy cel z Bukowiny i Zakopanego. Parking na Wierchu Porońcu ma niewiele miejsc i szybko się zapełnia. Zimą dzień jest krótki, więc na wyjście warto ruszyć przed południem i zaplanować powrót przed zmrokiem.

Szlaki i czasy przejścia

Na polanie krzyżują się dwa szlaki. Zielony prowadzi z Wierchu Porońca przez Rusinową Polanę i Gęsią Szyję na Rówień Waksmundzką i dalej do schroniska Murowaniec. Niebieski łączy Zazadnię z Palenicą Białczańską przez Wiktorówki i polanę.

Czasy według przewodników: z Wierchu Porońca ok. 1 godziny w górę i 45 minut w dół (ok. 3,2 km, ok. 180 m podejścia). Z Zazadni szlakiem niebieskim ok. 1:15 godz. w górę i godzinę w dół. Z polany na Palenicę Białczańską schodzi się ok. 40 minut, a podejście w przeciwną stronę zajmuje ok. 50 minut. Z polany na Rówień Waksmundzką idzie się ok. godziny.

Popularna pętla łączy wejście od Wierchu Porońca z zejściem przez Wiktorówki na Palenicę Białczańską – stamtąd wraca się busem albo autobusem jadącym spod Morskiego Oka.

Zasady TPN, bilety i ograniczenia

Polana leży w parku narodowym, więc obowiązuje bilet wstępu do TPN: 11 zł normalny, 5,50 zł ulgowy, 55 zł normalny 7-dniowy (cennik na stronie TPN, stan z października 2026). Bezpłatnie wchodzą m.in. dzieci do 7 lat, posiadacze Karty Dużej Rodziny i stali mieszkańcy pięciu gmin podtatrzańskich. Na Wierchu Porońcu działa punkt sprzedaży biletów czynny przez cały rok w godz. 7:00–15:00, bilet można też kupić online lub przez kod QR przy wejściu.

Do TPN nie wolno wprowadzać psów. Od 1 marca do 30 listopada obowiązuje zakaz poruszania się po szlakach od zmroku do świtu. Na polanie nie ma schroniska ani bufetu – poza bacówką, czynną w sezonie pasterskim, nie kupisz tu jedzenia. Zbaczanie ze szlaku i wchodzenie na łąkę poza wyznaczonymi ścieżkami jest zabronione.

Przydatne wskazówki

Zimą zabierz raczki – zielony szlak z Wierchu Porońca bywa oblodzony, zwłaszcza przy zejściu.
Parking na Wierchu Porońcu ma ok. 40 miejsc. W ferie i ładne weekendy przyjedź przed 9:00.
Kup bilet TPN online przed wyjazdem – zasięg w lesie bywa słaby, a kontrola działa offline.
Zrób pętlę: wejście od Wierchu Porońca, zejście przez Wiktorówki na Palenicę i powrót busem.
Na oscypki z bacówki weź gotówkę – według relacji turystów karty nie są przyjmowane.
Sprawdź komunikat TPN: ponad polaną, na Gęsiej Szyi i Równi Waksmundzkiej, zimą jest już oblodzenie.
Psa zostaw w domu – do Tatrzańskiego Parku Narodowego nie wolno wprowadzać psów.

Zdjęcia 5

Lokalizacja

Lokalizacja: małopolskie

Wyznacz trasę

Dojazd

Lokalizacja i punkt startowy

Najwygodniejszy punkt startowy to Wierch Poroniec – parking TPN przy rondzie, na którym droga wojewódzka nr 960 z Bukowiny Tatrzańskiej łączy się z drogą Oswalda Balzera prowadzącą do Łysej Polany. Drugi start to Palenica Białczańska (szlak niebieski w górę przez Wiktorówki), trzeci – Zazadnia przy drodze Oswalda Balzera. Uwaga: nawigacja po wpisaniu „Rusinowa Polana” często prowadzi na parking na Palenicy Białczańskiej.

Samochodem

Z Zakopanego jedzie się zwykle drogą Oswalda Balzera w stronę Morskiego Oka (ok. 25 minut do ronda na Wierchu Porońcu). Według TPN ulica Oswalda Balzera jest w remoncie (stan z 24 października 2026) – przed wyjazdem sprawdź utrudnienia. Objazd prowadzi przez Poronin i Bukowinę Tatrzańską (DW961, potem DW960). Z Krakowa i Nowego Targu dojeżdża się przez Bukowinę Tatrzańską drogą nr 960.

Parking

Parking TPN na Wierchu Porońcu jest płatny: 40 zł za samochód według cennika na stronie TPN. Mieści ok. 40 aut, a gdy jest pełny, można stanąć na parkingu zapasowym przy drodze nr 960 w stronę Bukowiny. Na DW960 między Wierchem Porońcem a Łysą Polaną obowiązuje zakaz zatrzymywania się, a policja w sezonie odholowuje źle zaparkowane auta. Parking w Zazadni jest według TPN wyłączony z użytku z powodu remontu drogi. Na Palenicy Białczańskiej trzeba wcześniej kupić e-bilet parkingowy na stronie TPN.

Komunikacja publiczna

Z Zakopanego, z okolic dworców, kursują busy z napisem „Morskie Oko” lub „Palenica Białczańska”, które przejeżdżają obok Wierchu Porońca – poproś kierowcę o przystanek. W drodze powrotnej busy jadące z Palenicy bywają pełne, dlatego wygodniej zejść na Palenicę Białczańską i tam wsiąść na początku kursu.

Dojście piesze

Z Wierchu Porońca zielony szlak prowadzi szeroką leśną drogą: na początku pod górę, potem prawie płasko. Do polany jest ok. 3,2 km i ok. godziny marszu. Z Palenicy Białczańskiej szlak niebieski przez Wiktorówki to ok. 50 minut podejścia.

Polecany czas zwiedzania

⏱️
Sugerowany czas
3–4 h

Wejście z Wierchu Porońca (ok. 1 h), czas na polanie i w bacówce oraz zejście trwają razem 3–4 godziny. Z pętlą przez Wiktorówki na Palenicę Białczańską albo podejściem na Gęsią Szyję trzeba doliczyć 1–1,5 godziny. Zimą zaplanuj zapas czasu na oblodzoną ścieżkę.

Często zadawane pytania

Ile idzie się na Rusinową Polanę i czy szlak jest trudny?
Z parkingu na Wierchu Porońcu zielonym szlakiem idzie się ok. godziny w górę i ok. 45 minut w dół. Trasa ma ok. 3,2 km w jedną stronę i ok. 180 m podejścia, przy czym najbardziej stromy jest pierwszy odcinek, później ścieżka prawie się wypłaszcza. Szlak prowadzi szeroką leśną drogą i jest uznawany za łatwy, odpowiedni dla rodzin z dziećmi. Z Palenicy Białczańskiej szlakiem niebieskim przez Wiktorówki podchodzi się ok. 50 minut, a z Zazadni ok. 1 godz. 15 min. Zimą czas przejścia może się wydłużyć, bo ścieżka bywa oblodzona.
Czy na Rusinową Polanę można iść zimą?
Tak, to jeden z popularniejszych zimowych celów w Tatrach Wysokich, bo szlak z Wierchu Porońca prowadzi przez las i nie wychodzi ponad górną granicę lasu. Rodziny wciągają tu dzieci na sankach. Trzeba się jednak liczyć z ubitym, śliskim śniegiem i oblodzeniem, dlatego warto mieć raczki i kijki. Inaczej jest powyżej polany: na Gęsiej Szyi i Równi Waksmundzkiej panują warunki zimowe wysokogórskie. TPN 24 października 2026 roku informował o śniegu i oblodzeniu powyżej górnej granicy lasu, zalecając tam raki, czekan i doświadczenie. Przed wyjściem sprawdź komunikat turystyczny i lawinowy TPN.
Czy trzeba płacić za wstęp na Rusinową Polanę?
Tak, polana leży w Tatrzańskim Parku Narodowym i obowiązuje bilet wstępu: 11 zł normalny, 5,50 zł ulgowy, a bilet 7-dniowy kosztuje 55 zł (normalny) lub 27,50 zł (ulgowy) – według cennika na stronie TPN w październiku 2026 roku. Bezpłatnie wchodzą m.in. dzieci do 7 lat, posiadacze Karty Dużej Rodziny, stali mieszkańcy gmin Zakopane, Kościelisko, Poronin, Bukowina Tatrzańska i Biały Dunajec oraz osoby idące najkrótszą drogą do miejsc kultu religijnego, czyli np. na Wiktorówki. Punkt sprzedaży na Wierchu Porońcu działa przez cały rok w godz. 7:00–15:00. Bilet kupisz też online albo przez kod QR przy wejściu.
Gdzie zaparkować, idąc na Rusinową Polanę?
Najbliżej jest parking TPN na Wierchu Porońcu. Kosztuje 40 zł za samochód według cennika TPN i mieści ok. 40 aut, więc w sezonie szybko się zapełnia. Zapasowy parking jest przy drodze nr 960 w kierunku Bukowiny Tatrzańskiej. Nie zostawiaj auta na poboczu drogi 960 między Wierchem Porońcem a Łysą Polaną – obowiązuje tam zakaz zatrzymywania się, a policja odholowuje auta. Parking w Zazadni jest według TPN wyłączony z użytku z powodu remontu ulicy Oswalda Balzera (stan z października 2026). Na Palenicy Białczańskiej trzeba wcześniej kupić e-bilet parkingowy.
Co widać z Rusinowej Polany?
Z polany, otwartej na południe, widać Tatry Bielskie i Tatry Wysokie. Widok cenili już XIX-wieczni autorzy przewodników, m.in. Eugeniusz Janota i Walery Eljasz-Radzikowski. Według Witolda Henryka i Zofii Paryskich panorama jest tu mniej rozległa niż z sąsiedniej Gęsiej Szyi, ale pod pewnymi względami piękniejsza. Kto chce zobaczyć więcej, może podejść stromym zielonym szlakiem na Gęsią Szyję (1489 m). Zimą to podejście bywa oblodzone i wymaga ostrożności. Polana jest otwarta, więc przy wietrze bywa tu chłodniej niż w lesie – warto mieć dodatkową warstwę.
Czy na Rusinowej Polanie można kupić oscypki?
Tak, w sezonie pasterskim. Od 1981 roku na polanie prowadzi się kulturowy wypas owiec, a w bacówce baca Stanisław Rychtarczyk i jego juhasi sprzedają oscypki, bundz i żętycę. Według relacji turystów płaci się tylko gotówką. Poza sezonem pasterskim, a więc także zimą, bacówka nie handluje, a na polanie nie ma schroniska ani bufetu, więc jedzenie i ciepłe napoje trzeba zabrać ze sobą. Rusinowa Polana jest jedną z ponad 20 polan TPN objętych kulturowym wypasem, którego celem jest ochrona łąk przed zarastaniem.
Czy można iść na Rusinową Polanę z psem albo z wózkiem?
Z psem nie – do Tatrzańskiego Parku Narodowego nie wolno wprowadzać psów, a zakaz obejmuje także szlak z Wierchu Porońca. Z wózkiem dziecięcym przejście jest możliwe latem, najlepiej wózkiem terenowym z pompowanymi kołami, bo zielony szlak to szeroka leśna droga, choć z podejściem na początku. Opinie turystów są tu podzielone: część poleca trasę z wózkiem, inni uważają, że nawierzchnia jest zbyt kamienista. Zimą zamiast wózka sprawdzają się sanki. Wózek inwalidzki wymagałby stałej pomocy przy pchaniu.

Atrakcje w pobliżu

Hala Gąsienicowa
6,3 km

Hala Gąsienicowa

Rozległa hala w Dolinie Gąsienicowej, ok. 1500 m n.p.m., z działającym cały rok schroniskiem PTTK Murowaniec z 1925 roku. Z Kuźnic dochodzi się w ok. 2 godziny niebieskim szlakiem przez Boczań — zimą TPN wskazuje go jako jedyne podejście od strony Kuźnic. Z hali widać Kościelec i Świnicę, a stąd zaczynają się szlaki na Czarny Staw Gąsienicowy, Zawrat i Orlą Perć.

Zakopane
Kozi Wierch
6,5 km

Kozi Wierch

Kozi Wierch (2291 m n.p.m.) to najwyższy szczyt położony w całości na terenie Polski, stanowiący kulminacyjny punkt legendarnej Orlej Perci. Choć jego północna ściana opada pionowo ku Dolinie Gąsienicowej, od strony Doliny Pięciu Stawów prowadzi na wierzchołek szlak dostępny dla średniozaawansowanych turystów. To miejsce oferuje jedną z najpiękniejszych panoram w Tatrach, łącząc historię taternictwa z majestatem wysokogórskiej przyrody.

Morskie Oko
7,2 km

Morskie Oko

Największe jezioro w Tatrach: 34,93 ha powierzchni, lustro wody na 1395 m n.p.m., głębokość ok. 51 m. Dochodzi się do niego asfaltową drogą Oswalda Balzera z Palenicy Białczańskiej — ok. 8 km w jedną stronę. Nad brzegiem stoi schronisko PTTK z 1908 roku. Zimą e-busy nie kursują, jezioro zamarza na kilka miesięcy, a przy wysokim zagrożeniu lawinowym TPN zamyka drogę.

Kasprowy Wierch
8,4 km

Kasprowy Wierch

Szczyt o wysokości 1987 m n.p.m., na który jako na jedyny w polskich Tatrach można wjechać koleją linową. Trasa z Kuźnic zajmuje około 20 minut, z przesiadką na Myślenickich Turniach. Na szczycie stoi Wysokogórskie Obserwatorium Meteorologiczne IMGW-PIB z 1938 roku — najwyżej położony budynek w Polsce. Bilet góra-dół obejmuje wstęp do Tatrzańskiego Parku Narodowego i limituje czas pobytu na górze do 1 godziny 40 minut.

Zakopane
Dolina Białego
9,7 km

Dolina Białego

Dolina Białego to jedna z najbardziej malowniczych dolin reglowych w Tatrach Zachodnich, idealna na krótki, lecz fascynujący spacer. Wyróżnia się kanionowatym charakterem, białymi skałami dolomitowymi i pieniącym się potokiem, od którego wzięła nazwę. Oprócz zachwycającej przyrody, miejsce to kryje mroczną historię ściśle tajnych poszukiwań uranu z lat 50. XX wieku. To doskonała alternatywa dla zatłoczonych szlaków, oferująca ciszę, chłód i bliskość dzikiej natury tuż przy granicy Zakopanego.

Zakopane
Krupówki w Zakopanem
11,0 km

Krupówki w Zakopanem

Główna ulica Zakopanego i najbardziej uczęszczany deptak w polskich górach — ponad kilometr długości, zamknięty dla ruchu samochodowego. Prowadzi od skrzyżowania Nowotarskiej i Kościeliskiej do zbiegu z ulicą Zamoyskiego i aleją 3 Maja, cały czas pod górę. Przy ulicy stoją Kościół Świętej Rodziny z końca XIX wieku i Muzeum Tatrzańskie założone w 1889 roku, a z wielu miejsc widać Giewont.

Zakopane