Wodospad Kamieńczyka
Co wyróżnia to miejsce
Dla kogo
Opis
Najwyższy wodospad polskich Sudetów
Wodospad Kamieńczyka leży na potoku Kamieńczyk, na wysokości około 846 m n.p.m., na trasie ze Szklarskiej Poręby na Halę Szrenicką. Według Karkonoskiego Parku Narodowego, który zarządza tym miejscem, to najwyższy wodospad polskich Sudetów: woda spada trzema kaskadami z wysokości 27 metrów. Środkowa kaskada najpierw płynie jednym strumieniem, a półtora metra niżej rozdziela się na skalnych półkach. Wodospad leży w strefie ochrony ścisłej parku.
Poniżej wodospadu zaczyna się Wąwóz Kamieńczyka — około 100 metrów długości, przy samym wodospadzie szeroki na mniej więcej 15 metrów, dalej zwężający się do około 3 metrów. Pionowe granitowe ściany mają do 30–35 metrów wysokości. U stóp wodospadu potok wyżłobił kocioł eworsyjny o głębokości około 5 metrów, wypełniony blokami skalnymi. Za środkową kaskadą ukryta jest Złota Jama — sztolnia wykuta przez Walończyków, poszukiwaczy kamieni szlachetnych, z której wydobywano ametysty.
Historia: od listów Adamsa do obowiązkowych kasków
Około 1800 roku wodospad odwiedził John Quincy Adams, późniejszy prezydent Stanów Zjednoczonych, i opisał go w „Listach o Śląsku”. W latach 1848–1849 zbudowano drogę z Piechowic do huty Józefina, przedłużoną później w górę doliny Kamieńczyka w stronę Hali Szrenickiej. W 1890 roku Towarzystwo Karkonoskie (Riesengebirgsverein) udostępniło wodospad turystom wraz z zejściem do wąwozu. Dla efektu powyżej progu zbudowano zaporę — otwierano ją na chwilę, by wypuścić spiętrzoną wodę.
Miejsce ma też trudną historię wypadków. 14 sierpnia 1947 roku fala spuszczonej wody zabiła kobietę i ciężko raniła jej męża. W lipcu 1965 roku spadające kamienie, zrzucone przez dziesięcioletniego chłopca, zraniły turystę. Po śmiertelnym wypadku w 1973 roku wąwóz na długo zamknięto; otwarto go ponownie w 1980 roku, po zabezpieczeniu ścian siatką, a w latach 1985–1991 znów był niedostępny. Od 1991 roku osoby schodzące do wodospadu muszą nosić kaski — dostaje się je razem z biletem. Wąwóz zagrał też w filmie „Opowieści z Narnii: Książę Kaspian”.
Co widać na miejscu
Wodospad można oglądać z dwóch poziomów. Z góry, z platformy przy schronisku „Kamieńczyk”, patrzy się na wodospad z góry. Prywatne schronisko stoi przy czerwonym Głównym Szlaku Sudeckim, ma taras z widokiem na wodospad, a w pobliżu stoi Szałas Sielanka. Z dołu — po zakupie osobnego biletu — schodzi się do wąwozu stromymi, stalowymi schodami, a ostatni odcinek prowadzi galerią zawieszoną nad potokiem. Z dna wąwozu wodospad ogląda się od strony kotła, między pionowymi ścianami, z perspektywy niedostępnej z górnej platformy.
Zejście jest krótkie, ale wymaga uwagi:
- schody i galeria są wąskie, przy wilgoci śliskie, a w sezonie bywa na nich ciasno,
- kask jest obowiązkowy, bo ze ścian mogą spadać kamienie,
- do wąwozu nie wolno wprowadzać psów — KPN wymienia okolice wodospadu wśród miejsc objętych zakazem,
- kąpiel w wodospadach na terenie KPN jest zabroniona i grozi grzywną.
Bilety i godziny w 2026 roku
Wejście do wąwozu jest płatne osobno. Według KPN opłata jednorazowa indywidualna wynosi 16 zł normalna i 8 zł ulgowa, a dla uczestników grup z przewodnikiem sudeckim 12 i 6 zł. Bezpłatnie wchodzą dzieci do 7 lat, posiadacze Karty Dużej Rodziny i mieszkańcy Kowar, Karpacza, Podgórzyna, Jeleniej Góry, Piechowic i Szklarskiej Poręby. Ulga 50 procent przysługuje uczniom i studentom, emerytom i rencistom, osobom z niepełnosprawnością i ich asystentom oraz żołnierzom służby czynnej.
Park zaznacza, że bilety wstępu do KPN nie upoważniają do wejścia do wąwozu — i odwrotnie: dojście szlakiem prowadzi przez teren parku, gdzie od 1 kwietnia 2025 roku jednodniowy bilet kosztuje 11 zł normalny i 5,50 zł ulgowy. Opłaty za wąwóz pobiera się także w dniach, w których park nie pobiera opłat za wstęp (16 stycznia, 24 maja i 10 sierpnia). Punkt kasowy przy wodospadzie jest czynny przez cały rok: od kwietnia do czerwca i we wrześniu w godzinach 9:00–17:00, w lipcu i sierpniu 8:30–18:00, w październiku 9:00–16:00.
Wodospad Kamieńczyka zimą
Zimą wodospad nie jest zamykany, ale działa krócej. Od listopada do marca kasa przy wodospadzie pracuje w dni powszednie od 9:00 do 15:00, a w weekendy, święta i ferie zimowe od 9:00 do 16:00. Przy złej pogodzie park może skrócić godziny albo zamknąć punkt. Podczas mrozów kaskady zamarzają i tworzą lodospady — to zupełnie inny widok niż latem, ale też inne warunki na schodach i galerii, które pokrywa lód.
Dojście czerwonym szlakiem bywa zimą ośnieżone lub oblodzone, a ostatni, około 15-minutowy odcinek jest kamienisty i stromy. KPN w zimowych komunikatach przypomina, że do plecaka wraca zimowe wyposażenie: raczki, buty z twardą podeszwą, czapka i rękawiczki. Na szlakach parku obowiązuje też zakaz zjeżdżania na sankach i jabłuszkach. Po intensywnych opadach park prosi, by nie podchodzić do koryt wezbranych potoków.
Warto też czytać komunikat turystyczny KPN, publikowany na stronie parku. Zimą opisuje on warunki osobno dla grzbietu i dla niższych partii gór — na przykład wiatr fenowy w podmuchach przekraczających 100 km/h na Szrenicy. Przy tak silnym wietrze park odradza nawet wędrówki leśne, bo łamią się konary i całe drzewa, a dojście do Kamieńczyka prowadzi właśnie przez las. Część szlaków powyżej wodospadu KPN zamyka zimą w zależności od pogody i grubości pokrywy śnieżnej, dlatego plan przedłużenia wycieczki na Halę Szrenicką trzeba sprawdzić w dniu wyjścia.
Kto chce zobaczyć lodospad z dołu, powinien zaplanować przyjście przed 15:00 w dzień powszedni — zejście do wąwozu jest możliwe tylko w godzinach pracy kasy.
Okolica i dostępność
Wodospad leży przy Głównym Szlaku Sudeckim, oznakowanym na czerwono, który prowadzi stąd dalej przez Halę Szrenicką na grzbiet Karkonoszy i aż do schroniska Dom Śląski pod Śnieżką. Od wodospadu do schroniska na Hali Szrenickiej jest około 2,4 km; serwis mapa-turystyczna.pl podaje dla zejścia z hali do wodospadu około 35 minut, więc pod górę trzeba liczyć wyraźnie więcej. Z Hali Szrenickiej blisko już na Szrenicę (1362 m), gdzie zimą działa ośrodek narciarski Ski Arena Szrenica — jego dolna część leży w Marysinie, przy czarnym szlaku prowadzącym do Kamieńczyka. Kilka kilometrów niżej, przy drodze nr 3 w Piechowicach, leży drugi znany wodospad parku — Wodospad Szklarki.
Karkonoski Park Narodowy, w którym leży wodospad, istnieje od 16 stycznia 1959 roku; ten dzień park obchodzi corocznie, rezygnując z opłat za wstęp — ale nie z opłaty za wąwóz. Bilet wstępu do parku można kupić online — potwierdzenie przesłane e-mailem jest biletem; opłatę za wąwóz uiszcza się na miejscu.
Dla osób z niepełnosprawnością KPN wyremontował nawierzchnię i bariery na odcinku czerwonego szlaku od parkingu przy wodospadzie, do którego dojeżdża się od drogi nr 3 drogą leśną; park zaznacza, że asfalt jest częściowo zerodowany. Wózkiem dziecięcym na dół do wąwozu zejść się nie da. Toalety są przy punkcie kasowym Brama Kamieńczyk, od wiosny do jesieni.
Przydatne wskazówki
Zdjęcia 5
Lokalizacja
Lokalizacja: Szklarska Poręba, dolnośląskie
Wyznacz trasęDojazd
Lokalizacja i punkt startowy
Wodospad leży w granicach Szklarskiej Poręby, w Karkonoskim Parku Narodowym, przy czerwonym szlaku na Halę Szrenicką. Punktem startowym jest zwykle rejon drogi krajowej nr 3 w dzielnicy Huta, okolice Ski Areny Szrenica w Marysinie albo centrum miasta. Przy czerwonym szlaku działa punkt kasowy KPN Brama Kamieńczyk.
Samochodem
Do Szklarskiej Poręby prowadzi droga krajowa nr 3 z Jeleniej Góry w stronę przejścia granicznego Jakuszyce–Harrachov. Do parkingu przy wodospadzie, od którego zaczyna się odcinek dostosowany dla osób z niepełnosprawnością, dojeżdża się od drogi nr 3 drogą leśną; KPN uprzedza, że asfalt jest częściowo zerodowany. Zimą droga nr 3 przez Szklarską Porębę bywa zaśnieżona, a opony zimowe są niezbędne.
Parking
Samochód można zostawić przy drodze nr 3 w rejonie Huty, przy czerwonym szlaku, albo na parkingach miejskich i prywatnych w okolicy Ski Areny Szrenica, przy czarnym szlaku. Ceny różnią się między parkingami i sezonami; aktualnych stawek na zimę 2026/2027 nie ustaliliśmy.
Komunikacja publiczna
Szklarska Poręba ma połączenia kolejowe z Jelenią Górą i Wrocławiem; główną stacją jest Szklarska Poręba Górna. Z centrum miasta do wodospadu idzie się pieszo około godziny w jedną stronę.
Dojście piesze
Od drogi nr 3 w rejonie Huty do wodospadu jest około 1,3–1,5 km i 30 minut marszu szlakiem czerwonym. Od Ski Areny Szrenica szlakiem czarnym — około 2 km i 45 minut. Uwaga: według serwisu mapa-turystyczna.pl, powołującego się na komunikat Lasów Państwowych, odcinek szlaków czerwonego i czarnego od drogi nr 3 do Rozdroża pod Kamieńczykiem jest zamknięty od 16 czerwca 2026 roku do odwołania z powodu prac budowlanych. Przed wyjściem sprawdź, czy zamknięcie nadal obowiązuje, i w razie potrzeby wybierz dojście od Ski Areny.
Polecany czas zwiedzania
Dojście ze Szklarskiej Poręby (ok. 30–60 min w jedną stronę), zejście do wąwozu i obejrzenie wodospadu z górnej platformy przy schronisku.
Często zadawane pytania
Czy Wodospad Kamieńczyka jest otwarty zimą?
Ile kosztuje wejście do Wąwozu Kamieńczyka?
Czy bilet do Karkonoskiego Parku Narodowego wystarczy, żeby zejść do wodospadu?
Jak dojść do Wodospadu Kamieńczyka i ile to trwa?
Czy do Wąwozu Kamieńczyka można wejść z psem lub z wózkiem?
Dlaczego przy wejściu do wąwozu dostaje się kask?
Co to jest Złota Jama przy Wodospadzie Kamieńczyka?
Atrakcje w pobliżu
Szrenica
Szczyt zachodnich Karkonoszy o wysokości 1362 m n.p.m., w granicach Szklarskiej Poręby i Karkonoskiego Parku Narodowego. Na wierzchołku stoi schronisko z 1922 roku, a północne stoki zajmuje Szrenica Ski Arena z dwuodcinkową koleją krzesełkową działającą od 1962 roku. Pieszo wchodzi się czerwonym szlakiem przez Wodospad Kamieńczyka w około dwie i pół godziny. Klimat jest surowy: w latach 1957–1972 notowano tu średnio 264 dni z mgłą w roku.
Szklarska PorębaPolana Jakuszycka
Ośrodek narciarstwa biegowego w Jakuszycach, najwyżej położonej części Szklarskiej Poręby. Sieć około 100 km przygotowywanych tras w Górach Izerskich jest bezpłatna, a śnieg leży tu średnio 156 dni w roku. Na polanie stoi Dolnośląskie Centrum Sportu ze stadionem biathlonowym i przystanek kolejowy na wysokości 878 m. Co roku startuje stąd Bieg Piastów, w 2027 roku w dniach 13–21 lutego.
Szklarska PorębaZamek Chojnik
Zamek Chojnik to ruiny gotyckiej warowni na szczycie góry Chojnik (627 m n.p.m.) nad Sobieszowem, dzielnicą Jeleniej Góry. Murowany zamek powstał w połowie XIV wieku, od 1392 roku należał do Schaffgotschów, a po uderzeniu pioruna w 1675 roku popadł w ruinę. Leży w enklawie Karkonoskiego Parku Narodowego, więc dochodzi się do niego szlakiem w 40–50 minut. Z wieży widać Karkonosze i Kotlinę Jeleniogórską.
Jelenia GóraSchronisko PTTK Samotnia
Schronisko PTTK na wysokości 1195 m n.p.m., nad brzegiem Małego Stawu w polodowcowym kotle Karkonoszy. Pierwsza wzmianka o budzie w tym miejscu pochodzi z 7 września 1670 roku, co czyni Samotnię jednym z najstarszych schronisk w polskich górach. Obecna bryła powstała w latach 1922–1934 i jest wpisana do rejestru zabytków. Z Karpacza Wang dochodzi się w około półtorej godziny, a zimą część szlaku zastępuje obejście drogą transportową.
KarpaczŚwiątynia Wang
Ewangelicki kościół w Karpaczu Górnym, zbudowany z sosnowych bali na przełomie XII i XIII wieku w norweskiej miejscowości Vang. W 1841 roku kupił go pruski król Fryderyk Wilhelm IV, a za sprawą hrabiny Fryderyki von Reden świątynia stanęła w Karkonoszach i 28 lipca 1844 roku została poświęcona. Zachowały się oryginalne rzeźbione portale z lwami i smokami. Przy kościele leży cmentarz, na którym spoczywa Tadeusz Różewicz.
KarpaczŚnieżka
Najwyższy szczyt Karkonoszy i całych Sudetów, 1603,3 m n.p.m., leżący dokładnie na granicy polsko-czeskiej w administracyjnych granicach Karpacza. Na wierzchołku stoją dwa charakterystyczne obiekty: barokowa kaplica świętego Wawrzyńca konsekrowana w 1681 roku i Wysokogórskie Obserwatorium Meteorologiczne w formie trzech dysków z 1974 roku. Panuje tu klimat skrajny — średnia prędkość wiatru wynosi 11,4 m/s, a odnotowane porywy sięgały 80 m/s.
Karpacz